Δεν έχω ιδέα τί είναι τα λεγόμενα κρυπτονομίσματα, ούτε πού βρίσκονται, ούτε τί αξία έχουν, ούτε πώς κατασκευάζονται και γιατί (όπως είχα διαβάσει παλαιότερα) έχουν ανάγκη από τεράστιες ποσότητες ενέργειας (από αυτή που περισσεύει στον κόσμο, προφανώς). Διαβάζοντας λοιπόν ότι άγνωστοι χάκερς έκλεψαν 6,3 δισεκατομμύρια δολάρια από μια εταιρεία κρυπτονομισμάτων δεν βλέπω κάποιον λόγο να στενοχωρηθώ ιδιαίτερα. Όπως διαβάζουμε στην επί του όρους ομιλία του Κυρίου, ‘σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσιν’ ακόμη και αυτούς τους αθέατους θησαυρούς. Και ανακαλώ έναν από εκείνους τους παλαιούς μύθους, τους τόσο διδακτικούς, που ταιριάζει στην περίσταση.
Κάποιος φιλάργυρος λοιπόν είχε αγοράσει έναν μεγάλο βώλο χρυσάφι, τον έκρυψε κάπου στον κήπο του για ασφάλεια και κάθε τόσο πήγαινε και τον θαύμαζε. Κάποιος τον είδε και με την πρώτη ευκαιρία πήγε και έκλεψε το χρυσάφι. Όταν αντιλήφθηκε την κλοπή, ο φιλάργυρος ξέσπασε σε γοερά κλάματα. Ακούγοντάς τον ένας γείτονας τον ρώτησε τι έπαθε, και μαθαίνοντας το πάθημά του, του είπε: «Γείτονα, το χρυσάφι που είχες κρυμμένο δεν το έκανες τίποτε, ούτε εκείνο σου πρόσφερε κάτι. Πάρε μια μεγάλη πέτρα και βάλε την στη θέση του· το ίδιο θα είναι για σένα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου