Ο αριθμός που έδειχνε το κινητό μου δεν ήταν γνωστός. Το ίδιο και η φωνή, που με απευθύνθηκε με το ‘κύριε’ και το όνομά μου. Κάποιος που ήθελε ραντεβού; Μου συστήθηκε με ένα πάγκοινο ονοματεπώνυμο (κυρίαρχο στην Ελλάδα την περίοδο 1967-74 και έγκλειστο στον Κορυδαλλό στη συνέχεια) και μου είπε ότι είναι ‘από τον τομέα 4 των εξωτερικών βλαβών του ΔΕΔΔΗΕ’. Εδώ τον διέκοψα λέγοντάς του ότι ο αριθμός του θα αποσταλεί στην αστυνομία. Λίγο αργότερα ανάλογη κλήση από τον ίδιο αριθμό έγινε και στο σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού μας.
Ακόμη ένα περιστατικό, κοντά σε άλλα παρόμοια με ‘λογιστές’ και ‘τεχνικούς’ και άλλους τηλεαπατεώνες που ψαρεύουν πιθανά θύματα μέσα από τις σύγχρονες επικοινωνίες. Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις στα Μέσα για το είδος αυτό του ψηφιακού εγκλήματος, οι θιασώτες του συνεχίζουν ακάθεκτοι, και κάθε τόσο εφευρίσκουν καινούργιες παραλλαγές στο σενάριο που χρησιμοποιούν για δόλωμα. Με δεδομένη την πραγματικότητα αυτή θα πρέπει, κατά την ευαγγελική ρήση, να είμαστε ‘φρόνιμοι ως οι όφεις’ και να μην υπακούμε σε οποιαδήποτε τηλεφωνική εντολή, παραγγελία, απαίτηση, αν δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι για τον συνομιλητή μας. Το ίδιο ισχύει και για αγορές, προσφορές, αναβαθμίσεις και άλλες ‘ευκαιρίες’. Υπάρχουν καταστήματα όπου μπορούμε με δική μας επιλογή να αναζητήσουμε κάτι που στ’ αλήθεια μας χρειάζεται, και όχι να παρασυρθούμε από την ευκολία της τηλεφωνικής προσφοράς. Όπως λέει ένα αμερικανικό λογοπαίγνιο, το πρώτο συνθετικό της λέξης convenience (ευκολία) είναι το con (απάτη). Ισχύει απόλυτα.
