Δευτέρα 29 Απριλίου 2024

Κοίμησις

Όπως πληροφορήθηκα από δημοσίευμα στο ‘Βήμα Ορθοδοξίας’, εκοιμήθη σήμερα ο π. Κωνσταντίνος Καλλιανός, σεβάσμιος ιερέας στη Σκόπελο. Είχαμε γνωρισθεί διαδικτυακά και ήταν τακτικός αναγνώστης και περιστασιακός σχολιαστής στο ιστολόγιο. Αλληλογραφούσαμε με διάφορες ευκαιρίες, δεν παρέλειπε να στέλνει ευχές στις διάφορες εορτές, συνήθως συνοδευόμενες από φωτογραφικά στιγμιότυπα του νησιού. Πριν μερικά χρόνια, με την ευκαιρία μιας προσκυνηματικής εκδρομής εκεί, συναντηθήκαμε και δια ζώσης και μας ξενάγησε. Έτρεφε μεγάλη εκτίμηση τόσο για τον αείμνηστο π. Συμεών Κραγιόπουλο όσο και για τον πατέρα μου, για το λειτουργικό του έργο. Ευχόμαστε να συλλειτουργεί πλέον μαζί τους «εις το άνω θυσιαστήριον».

Παρασκευή 26 Απριλίου 2024

Εν όψει εκλογών

Ένα μήνα και κάτι απέχουμε από τις Ευρωεκλογές, και οι πολιτικοί (πρόσωπα και σχηματισμοί) επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για τον πορισμό ψήφων. Αν θέλαμε όντως να τις αντιμετωπίσουμε ‘ευρωπαϊκά’, θα έπρεπε να έχουμε ένα κοινό ψηφοδέλτιο, με δυνατότητα επιλογής προσώπων ανεξάρτητα από κομματική εξάρτηση. Αυτό βέβαια το απεχθάνονται τα κόμματα, που βλέπουν κάθε εκλογική διαδικασία είτε ως ψήφο εμπιστοσύνης (κυβέρνηση) είτε ως ψήφο καταδίκης (αντιπολίτευση). Κι έτσι η μεν κυβέρνηση προσπαθεί να αναδείξει τα ‘ευρωπαϊκά θέματα’ (αυτό την συμφέρει), ενώ οι αντιπολιτευόμενοι προτάσσουν τα εσωτερικά προβλήματα σε μια προσπάθεια υπονόμευσης της κυβερνητικής μονοκρατορίας. Ωστόσο και οι δυο πλευρές προσπαθούν να προσεταιρισθούν ψηφοφόρους αναδεικνύοντας τελευταία, εκτός άλλων, και τα ‘Χριστιανικά προσόντα’ τους, με ποικίλους τρόπους που, ως επί το πλείστον, δεν πείθουν κανέναν.

     Βέβαια δεν πρόκειται εδώ ούτε να ‘βαφτίσουμε’ ούτε να ‘ξεβαφτίσουμε’ ή να αφορίσουμε οποιονδήποτε. Ούτε οι δημόσιες δηλώσεις ούτε οι συναντήσεις και φωτογραφίσεις με εκκλησιαστικά πρόσωπα αποτελούν τεκμήριο εκκλησιαστικού φρονήματος. Μόνο ο καρδιογνώστης Κύριος γνωρίζει ποιες είναι οι πραγματικές διαθέσεις και τα ‘κρυπτά της καρδίας’ του καθενός. Εμείς ως νοήμονες άνθρωποι οφείλουμε να κρίνουμε όχι μόνο από ευκαιριακές (εκ)δηλώσεις, αλλά από το σύνολο της παρουσίας και του παρελθόντος των υποψηφίων, όσο μπορούμε να το εκτιμήσουμε. Και βέβαια να προσευχόμαστε για όλους («ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων», όπως προτρέπει ο απόστολος Παύλος) ώστε ο Θεός να τους φωτίση «φωτισμὸν γνώσεως καὶ εὐσεβείας», «μήποτε δώῃ αὐτοῖς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, καὶ ἀνανήψωσιν… ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα» [Β΄ Τιμ. 2:26].

Τετάρτη 17 Απριλίου 2024

Ἐπὶ γῆς εἰρήνη…

 Οι αριθμοί, με ποικίλες μορφές, αποτελούν μέρος της ενημέρωσής μας. Πληθωρισμός, τιμάριθμοι, στατιστικές, κέρδη, ζημίες, περιουσίες, χρέη, πρόστιμα και τόσα άλλα περιλαμβάνονται στο καθημερινό μενού των ειδήσεων. Σήμερα συγκρατώ κάτι που άκουσα στο ραδιόφωνο. Ως γνωστόν, προ ημερών το Ιράν εξαπέλυσε μια μεγάλη επίθεση από αέρος κατά του Ισραήλ (κάπου τριακόσιοι πύραυλοι και drones), η οποία αποκρούσθηκε με επιτυχία 99% από τα διάφορα συστήματα αεράμυνας. Το εντυπωσιακό αυτό ποσοστό επιτυχίας είχε ένα κόστος: όπως είπε κάποιος ειδικός, μόνο τα πυρομαχικά που χρησιμοποιήθηκαν για την άμυνα αυτή εκτιμάται ότι κόστισαν 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το κόστος των συστημάτων που εκτοξεύουν τα βλήματα είναι πολλαπλάσιο. Κι αν η δαπάνη αυτή αντιστοιχεί σε μερικές ώρες αμυντικής δράσης, τι λογαριασμό βγάζει ένας πόλεμος που διαρκεί πάνω από δυο χρόνια, όπως στην Ουκρανία; Κρίνοντας από τα ‘πακέτα βοήθειας’ που εγκρίνονται κάθε τόσο, τα δισεκατομμύρια έχουν γίνει… ‘πετσετάκια’, για να θυμηθούμε το παλαιό άσμα. Και βέβαια το θέμα δεν σταματάει εδώ. Τα πυρομαχικά που καταναλώνονται πρέπει να αντικατασταθούν. Ακόμη και χώρες που δεν βρίσκονται σε τρέχουσα εμπόλεμη κατάσταση θέλουν να έχουν στη διάθεσή τους ό,τι πιο σύγχρονο και αποτελεσματικό, διότι πάντα υπάρχει ο φόβος που τρέφει τον ανταγωνισμό. Τα παλιά πρέπει να αναβαθμισθούν: είναι πλέον ασύμβατα με τα νεότερα συστήματα, και συνεπώς άχρηστα. Και δεν υπάρχει ορατό τέλος στην κούρσα αυτή.

     Και αυτά μεν από την πλευρά των αγοραστών-καταναλωτών. Υπάρχει και η πλευρά των παραγωγών-εμπόρων (βιομηχανιών και χωρών), για τους οποίους το κόστος των οπλικών συστημάτων αποτελεί σημαντικό κομμάτι του ισοζυγίου των συναλλαγών τους. Και οι διάφορες συρράξεις είναι τα ‘σούπερ μάρκετ’ και οι ‘λαϊκές αγορές’ που τροφοδοτούνται με τα προϊόντα τους. Δυστυχώς τα λεφτά που παίζονται στο χρηματιστήριο του θανάτου είναι πάρα πολλά, και οι παίκτες δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. «Αν δεν τους πουλήσω εγώ, θα αγοράσουν από τον άλλο», είναι το αδιάσειστο επιχείρημα στο παζάρι αυτό. Όπως και για κάθε άλλο καταναλωτικό αγαθό. ‘Ἐπὶ γῆς εἰρήνη’: ουτοπία για την χωρίς Θεό ανθρωπότητα.

Δευτέρα 15 Απριλίου 2024