Η κρίση στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή καλά κρατεί, και κάθε μέρα βλέπουμε να παίρνει νέες διαστάσεις. Τώρα το παγκόσμιο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη λωρίδα της θάλασσας που φέρει το όνομα στενά του Ορμούζ, απ’ όπου διακινείται το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και συναφών καυσίμων. Ο αποκλεισμός των στενών δημιουργεί έναν στραγγαλισμό στην αγορά ενέργειας, με επιπτώσεις για όλο τον κόσμο. Σε μια προσπάθεια αποτροπής του αποκλεισμού αυτού, ο πρόεδρος Τραμπ καλεί τις χώρες της Ευρώπης να τον συνδράμουν στέλνοντας πολεμικά σκάφη και άλλες δυνάμεις και απειλώντας με κυρώσεις και διάλυση του ΝΑΤΟ αν δεν υπακούσουν.
Θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για την Ευρώπη να ορθώσει ανάστημα και να προτείνει στον πρόεδρο μια εναλλακτική λύση στο πρόβλημα: «Αντί να έρθουμε εμείς (που δεν έχουμε καμιά δουλειά στην περιοχή), γιατί δεν αποσύρεις και τα δικά σου πλοία από εκεί; Ξεκίνησες έναν πόλεμο αντίθετα με κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, χωρίς την έγκριση των θεσμικών οργάνων της χώρας σου, και τώρα ψάχνεις για συμμάχους και άλλοθι. Ευχαριστούμε, αλλά δεν θα επαναλάβουμε τα λάθη του (όχι μακρινού) παρελθόντος». Ήδη υπήρξαν τέτοιες αντιδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι θα έχουν συνέχεια και συνέπεια, και βεβαίως και αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου