Τύφος

Ακούγοντας τις καθημερινές σεμνές και ταπεινές δηλώσεις του προέδρου (π.χ. «Αφού δεν μου δώσατε το Νόμπελ ειρήνης, δεν είμαι υποχρεωμένος να σκέφτομαι με γνώμονα την ειρήνη», «Η Αμερική πρέπει οπωσδήποτε να αποκτήσει τη Γροιλανδία», «Αν δεν είχα εμφανιστεί, το ΝΑΤΟ θα είχε καταλήξει στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας», και άλλες συναφείς) φέρνω στο νου μου κάποιους υμνογραφικούς στίχους που θα ακούσουμε προσεχώς, μια και σε δέκα μέρες ανοίγει το Τριώδιο:

     «Ἀποβαλλώμεθα, πιστοί, τὸν ὑπέρογκον κόμπον, ἀπόνοιαν δεινήν τε καὶ τύφον τὸν βδελυκτόν, καὶ τὴν κακίστην Θεῷ Φαρισαίου ἀπρεπῆ ὠμότητα».

     Κόμπος, απόνοια, τύφος, ωμότητα. Βαριές λέξεις, που όμως ζωγραφίζουν με μεγάλη ακρίβεια τον νυν ένοικο του Λευκού Οίκου. Ειδικά ο ‘τῦφος’ στην αρχαία ελληνική σημαίνει την αλαζονεία, την ματαιοφροσύνη. Περιγράφει το πρόσωπο που σηκώνεται ελαφρά προς τα άνω, με το προτεταμένο πηγούνι και τα μισόκλειστα μάτια που λες και αδιαφορούν για οτιδήποτε άλλο μπορεί να συμβαίνει στον κόσμο, για την όποια διαφορετική γνώμη μπορεί να υπάρχει. Φαίνεται οικείο; Το βλέπουμε κάθε μέρα στα Μέσα Ενημέρωσης. Ακούγοντας τις απανωτές ρήσεις του αναρωτιόμαστε τι άλλο θα σκεφθεί να ξεστομίσει η αυτού ματαιότης, και τι συνέπειες μπορεί να έχει για τον υπόλοιπο κόσμο.

     Βέβαια, σύμφωνα με την αψευδή διαβεβαίωση του Κυρίου, «ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται». Ή, όπως το αποδίδει ο υμνογράφος σε άλλο τροπάριο, «ἀπὸ ὕψους καταπίπτει δεινῶς ὑψηλοκάρδιος πᾶς». Το ερώτημα είναι πόση ζημιά θα έχει κάνει ως τότε. 

     [Ερμηνευτικά: κόμπος= μεγαλοστομία, ἀπόνοια= έλλειψη λογικής, τῦφος= αλαζονεία].