Δωράκι

 Το είδαμε κι αυτό: να χαρίζεται ένα Νόμπελ! Η κυρία Μαρία Κορίνα Ματσάδο, επικεφαλής της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, που είχε πάρει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης μόλις πριν ένα μήνα, το έδωσε στον πρόεδρο Τραμπ για «το έργο που έχω κάνει», όπως δήλωσε ο ίδιος. Οι δημοσιογραφικές γλώσσες λένε ότι η κυρία προσδοκά να της απονεμηθεί κάποιο αξίωμα στην μετά Μαδούρο εποχή της χώρας της. Εγώ, με την νοσηρή φαντασία μου, δίνω μια άλλη εξήγηση. Προφανώς έμαθε ότι ο πρόεδρος είχε χάσει τον ύπνο του από τότε που το Νόμπελ δεν δόθηκε στον ίδιο, και σκέφθηκε να τον απαλλάξει, γέρο άνθρωπο, από ένα τέτοιο πρόβλημα. Απ’ όσα διαβάζω βέβαια, του χάρισε μόνο το κορνιζωμένο δίπλωμα του βραβείου, μια και εκείνος δεν έχει ανάγκη το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει· στόχος του ήταν το ‘ονόρε’ (καθότι το χρήμα πολλοί εμίσησαν αλλά την δόξα ουδείς).

      Πάντως η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου έσπευσε να μας διαβεβαιώσει ότι προς το παρόν προτεραιότητα της Ουάσιγκτον «δεν είναι η άμεση αποκατάσταση της δημοκρατίας, αλλά η οικονομική ανασυγκρότηση της Βενεζουέλας και η εξασφάλιση πρόσβασης των ΗΠΑ στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της χώρας». Ξεκάθαρες κουβέντες, όχι μισόλογα. Η δημοκρατία μπορεί να περιμένει στο ακουστικό της: ο πρώτος διαθέσιμος εκπρόσωπος θα της μιλήσει.