Όπως διαβάζω, η έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής Έρευνας του ΟΗΕ για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη και το Ισραήλ κάνει λόγο για γενοκτονία και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος, αναφέροντας ειδικά ότι το 30% των θυμάτων στη Γάζα ήταν παιδιά και ότι τουλάχιστον 20.179 παιδιά σκοτώθηκαν σε διάστημα δύο ετών. Το Ισραήλ απορρίπτει τις κατηγορίες και τους χαρακτηρισμούς. Άλλωστε το ίδιο κάνει και η γειτόνισσα Τουρκία όταν γίνεται λόγος για γενοκτονία των Αρμενίων ή των Ποντίων. Προφανώς για τους ενόχους κάποιες λέξεις είναι πιο φονικές από οποιοδήποτε όπλο.
Βέβαια θα αρκούσε η λέξη ‘έγκλημα’ για να χαρακτηρίσει πράξεις που οδηγούν σε θάνατο ανθρώπων. Έγκλημα ήταν η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου από την Χαμάς, έγκλημα και η μαζικής κλίμακας επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα. Ο χαρακτηρισμός της μιας ή της άλλης πράξης με όρους είτε καταδικαστικούς (σφαγή, γενοκτονία, τρομοκρατία κ.ο.κ.) είτε αθωωτικούς (αυτοάμυνα, εθνική ασφάλεια, ειδική στρατιωτική επιχείρηση κ.ο.κ.) μπορεί να σημαίνει κάτι για τους σχολαστικούς νομομαθείς, δεν αλλοιώνει όμως την ουσία και τον χαρακτήρα της. Αν εστιάζαμε περισσότερο στα αποτελέσματα των όποιων ενεργειών, ίσως θα τα βλέπαμε στις πραγματικές τους διαστάσεις, ως τραγωδίες με θύματα ανθρώπους σε όλες τις πλευρές. Κάτι που εσκεμμένα παραβλέπουν και αποσιωπούν οι φανατικοί ένθεν κακείθεν, για να προωθούν τα δικά τους όνειρα και συμφέροντα, εις βάρος αθώων. Κι έτσι καταφεύγουμε στις ‘φονικές’ λέξεις, με την ελπίδα ότι αυτές θα λειτουργήσουν αφυπνιστικά, αν όχι για τους ίδιους τους ενόχους, τουλάχιστον για τον υπόλοιπο κόσμο, που μπορεί μια μέρα να γίνει κι αυτός θύμα κάποιου άλλου φανατισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου