Οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές που με ημερολογιακή συνέπεια βιώνουμε και φέτος οπωσδήποτε αποτελούν κύριο και μεγάλο θέμα της επικαιρότητος. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει ένα όριο ανάμεσα στην επαρκή ενημέρωση και τον υπερκορεσμό σε λεπτομέρειες που δεν προσθέτουν τίποτε σ’ αυτήν. Μπορεί οι αναλυτικοί αριθμοί πυροσβεστών, οχημάτων, πεζοπόρων και εναερίων μέσων να δίνουν μια εικόνα του μεγέθους της φωτιάς, αλλά τι νόημα έχει να μας λένε κάθε φορά ότι ένα από τα ελικόπτερα έχει συντονιστικό ρόλο; Μήπως θα το κατηγορήσουμε επειδή δεν ρίχνει κι αυτό νερό; Τα δελτία, τακτικά και έκτακτα, παραγεμίζουν με επαναλήψεις των ιδίων πληροφοριών (πρώτα η είδηση από την τηλεπαρουσιάστρια, μετά το εκτενές ρεπορτάζ από διάφορα σημεία, έπειτα το εκτενέστερο οδοιπορικό στα ίδια ακριβώς σημεία), οι οποίες μπορεί να επαναλαμβάνονται πρωθύστερα ή την επόμενη μέρα, για εμπέδωση. Η ταυτόχρονη εκφώνηση από παρουσιάστρια και ρεπόρτερ δεν μας αφήνει να καταλάβουμε τα λεγόμενα, και (τουλάχιστον στην ΕΡΤ) εκείνοι οι αυτόματοι υπότιτλοι συχνά δεν έχουν καμία σχέση με όσα ακούμε και κάνουν την παρακολούθηση ενός τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων μια εντελώς αρνητική εμπειρία. Οι πολλές λεπτομέρειες (π.χ. στο τάδε σπίτι κάηκε το ψυγείο ή απόμεινε μόνο το τζάκι) δημιουργούν μια αίσθηση σαδομαζοχισμού. Μια πιο συνοπτική και μετρημένη παρουσίαση της πραγματικότητας θα ήταν πολύ πιο χρήσιμη και ουσιαστική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου