Αι εκλογαί, των εκλογών… ώ εκλογαί! Άκουσα προ ημερών κάποιον δημοσιογράφο στο ραδιόφωνο να λέει ότι δυο είναι τα προσφιλή θέματα του συναφιού του, ανασχηματισμοί και εκλογές. Και τα δυο δίνουν τροφή για απέραντες και φλύαρες αναλύσεις, προγνωστικά, σενάρια, εικασίες, ερμηνείες, δεύτερες αναγνώσεις και δικαιολογίες γιατί προέκυψε (ή δεν προέκυψε) το Α ή το Β, ποιος κέρδισε και ποιος έχασε, τι ενδεχομένως θα σημαίνει αυτό για την επόμενη μέρα και τί αλλαγές θα δούμε στο πολιτικό σκηνικό. Με μια λέξη, κομματικό κουτσομπολιό. Και επειδή κάθε αγώνισμα θέλει και αντίπαλο ή συμπαίκτη, υπάρχουν πάντα οι πολιτικοί που συμπλέουν (και συμπνέουν) με τους δημοσιολόγους στην εκλογολαγνεία, εκλογολογία και εκλογομαντεία. Για να περνάει η ώρα, και να αναδεικνύουν τα φραστικά τους προσόντα.
Φυσικά οι εκλογές είναι αναπόσπαστο κομμάτι του δημοκρατικού πολιτεύματος· είναι το μέσον για την ανάδειξη των προσώπων της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας. Ωστόσο, για τα κόμματα – ιδίως τα αντιπολιτευόμενα – έχουν γίνει ένα είδος αυτοσκοπού: οι εκλογές για τις εκλογές. Μ’ αυτές κοιμούνται, μ’ αυτές ξυπνούν. Η λαϊκή παροιμία λέει ότι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει (να παραγάγει ουσιαστικό έργο) Χ μέρες κοσκινίζει (βάλτε το νούμερο της αρεσκείας σας, και αντί για μέρες προτιμήστε μήνες ή και χρόνια). Επειδή όμως το συγκεκριμένο ‘άθλημα’ το βλέπουμε κατά κόρον εδώ και καιρό, ας θυμηθούμε και την άλλη παροιμία που προειδοποιεί τον λαγό να μη σείει τη φτέρη, διότι πάει γυρεύοντας να φάει το κεφάλι του. Ισχύει και στα πολιτικά πράγματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου