Ακούω στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ μια συζήτηση τριών δημοσιογράφων γύρω από τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα με τους εμπρηστικούς μηχανισμούς στη Θεσσαλονίκη, που στοίχισαν τη ζωή σε μια γυναίκα και τραυμάτισαν άλλα τέσσερα πρόσωπα. Πώς τα καταφέρνουν οι συνομιλητές, συνδέουν τα συμβάντα με το ‘περίκλειστο’ παρελθόν της πόλης μας και τους ‘υπερσυντηρητικούς’ (χρησιμοποιώ δικές τους εκφράσεις) μητροπολίτη Άνθιμο, νομάρχη Ψωμιάδη και δήμαρχο Παπαγεωργόπουλο, το οποίο παρελθόν προσπάθησε να αναμορφώσει ο κατοπινός δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης, τον οποίο όμως οι Θεσσαλονικείς δεν τιμούν καθώς θα του έπρεπε, με αποτέλεσμα να ξαναγυρίζουμε στα ίδια. Με άλλα λόγια, από την πόλη έρχομαι…
Δημοσιογραφική ερμηνεία βέβαια, και αυτό μάλλον τα λέει όλα, ιδίως από δυο εκφωνητές που το ύφος τους έχει όλα τα χαρακτηριστικά των κουτσομπόληδων. Τόσο αυτοί όσο και άλλοι συνάδελφοί τους κατά καιρούς έχουν βαλθεί να μας πείσουν ότι μέχρι πρό τινος εμείς οι Θεσσαλονικείς ζούσαμε σε κάποιον σκοτεινό Μεσαίωνα, και μόλις βρέθηκε κάποιος να μας βγάλει στο ‘ξέφωτο’ φροντίσαμε να τον διώξουμε. Μα πώς δεν το πήραμε είδηση τόσα χρόνια, βρε παιδιά; Και πώς με τόση άνεση χαρακτηρίζετε μια ολόκληρη πόλη από τις εγκληματικές ενέργειες κάποιων ανεγκεφάλων;
Ας μας κάνουν όλοι αυτοί τη χάρη να ασχολούνται με τις δικές τους πόλεις και τα χάλια τους, και με τις δικές τους ‘προσωπικότητες’. Τα σχόλιά τους για την Θεσσαλονίκη και τους ανθρώπους της θα χαρακτηρίζονταν αφελή και απλοϊκά, αν δεν ήταν άκρως εξοργιστικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου