Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2021

Θαύματα

 Περνώντας έξω από το γυάλινο διαχωριστικό του θαλάμου απομόνωσης της Εντατικής σταματώ για να κοιτάξω τον συνομήλικο ασθενή, που εδώ και δυο μήνες βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου με αφορμή την λοίμωξη από τον κορωνοϊό. Οι προγνώσεις δυσοίωνες ως τώρα: όσο περισσότερο χρόνο περνάει κανείς πάνω στην κόψη του ξυραφιού, με μεγάλες ανάγκες για μηχανική υποστήριξη και ποικίλα προβλήματα να παραμονεύουν απρόσκλητα, τόσο οι πιθανότητες μιας καλής έκβασης μικραίνουν. 

     Και όμως σήμερα κάτι έχει αλλάξει. Είναι μισοκαθιστός και ξύπνιος -- ξέρω ότι η καταστολή έχει διακοπεί τελευταία. Με βλέπει, χαμογελάει, μισοσηκώνει το χέρι, όσο επιτρέπουν τα κατάλοιπα δυνάμεων που του έχουν απομείνει. Δεν ξέρω αν έχω δει καλύτερη, πιο ενθαρρυντική χειρονομία. Δείγμα ότι το πρώτο μεγάλο βήμα προς την ανάνηψη έχει γίνει. Οι προγνώσεις ανατρέπονται: εδώ τον λόγο έχει ο Μεγάλος Ιατρός, που δείχνει το έλεός του και αναπτερώνει την ελπίδα και την πεποίθησή μας ότι δεν μας λησμόνησε, ότι επιτρέπει να πειρασθούμε μόνο όσο μπορούμε να σηκώσουμε. Εμείς θα εφαρμόσουμε τις ανθρώπινες θεραπείες, Εκείνος θα χαρίσει την ίαση. Όπως έλεγαν οι γιατροί του Μεσαίωνα, ‘Μedicus curat, Deus sanat’: ο γιατρός θεραπεύει, ο Θεός ιάται (τα δυο ρήματα δεν είναι συνώνυμα). Δεν βλάπτει να το θυμόμαστε, ιδίως όταν πάμε να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι.   

 


3 σχόλια:

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ είπε...

"...Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ,Ο ΘΕΟΣ ΙΑΤΑΙ.." ΓΙΑΤΡΕ,Η ΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΓΑΖΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΛΗΓΗ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΛΗΓΗ.ΓΙΑΤΡΕ ,ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΡΑΨΕΤΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΑΣΕΩΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Α. Παπαγιάννης είπε...

Ευάγγελε, η "θεραπεία" (που σημαίνει υπηρεσία) είναι η κάθε ενέργεια που γίνεται προς όφελος του ασθενούς, είτε ριζική είτε απλώς ανακουφιστική. Η "ίαση" είναι η οριστική απαλλαγή από τη νόσο και αποκατάσταση της υγείας. Η πρώτη είναι έργο των ανθρώπων, η δεύτερη αποκλειστικά του Θεού. Το παράδειγμά σου με τη γάζα αυτό ακριβώς δηλώνει. Ορθά το εννόησες.

Konstantinos είπε...

Κι αύτό, γιὰ μὴν ξεχνᾶμε καὶ τὴν Ἁγία Γραφή:
ΤΙΜΑ ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας αὐτοῦ τιμαῖς αὐτοῦ, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος· 2 παρὰ γὰρ ῾Υψίστου ἐστὶν ἴασις, καὶ παρὰ βασιλέως λήψεται δόμα. 3 ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔναντι μεγιστάνων θαυμασθήσεται. 4 Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, καὶ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς. 5 οὐκ ἀπὸ ξύλου ἐγλυκάνθη ὕδωρ εἰς τὸ γνωσθῆναι τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ; 6 καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ· 7 ἐν αὐτοῖς ἐθεράπευσε καὶ ἦρε τὸν πόνον αὐτοῦ, 8 μυρεψὸς ἐν τούτοις ποιήσει μεῖγμα, καὶ οὐ μὴ συντελέσῃ ἔργα αὐτοῦ, καὶ εἰρήνη παρ᾿ αὐτοῦ ἐστιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.— 9 Τέκνον, ἐν ἀρρωστήματί σου μὴ παράβλεπε, ἀλλ᾿ εὖξαι Κυρίῳ, καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε. 10 ἀπόστησον πλημμέλειαν καὶ εὔθυνον χεῖρας, καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν. 11 δὸς εὐωδίαν καὶ μνημόσυνον σεμιδάλεως καὶ λίπανον προσφορὰν ὡς μὴ ὑπάρχων. 12 καὶ ἰατρῷ δὸς τόπον, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος, καὶ μὴ ἀποστήτω σου, καὶ γὰρ αὐτοῦ χρεία. ( Σοφ. Σιράχ, κεφ. 38)