Δεν ήταν πρωταπριλιάτικο ψέμα: δεν θα μπορούσε να ήταν, για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως το Κυπριακό, και μάλιστα η τραγική του πλευρά. Μετά από πολλές δεκαετίες επίσημης σιγής, το υπουργείο Παιδείας έστειλε (την τελευταία στιγμή) εγκύκλιο στα Γυμνάσια και τα Λύκεια της χώρας να τιμήσουν την 1η Απριλίου ως επέτειο έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων της ΕΟΚΑ το 1955, σαν σήμερα πριν εβδομήντα χρόνια, κατά της Αγγλικής αποικιοκρατίας. Ευκαιρία να γνωρίσουν οι νεότεροι και να ξαναθυμηθούμε οι παλαιότεροι την πυρπόληση του Γρηγόρη Αυξεντίου στο κρησφύγετό του στον Μαχαιρά, τις μάχες και τον θάνατο του Στυλιανού Λένα στην Ποταμίτισσα, του Κυριάκου Μάτση στο Δίκωμο και του Μάρκου Δράκου στην Ευρύχου, καθώς και των τεσσάρων ηρώων στον Αχυρώνα του Λιοπετρίου (Ανδρέα Κάρυου, Ηλία Παπακυριακού, Φώτη Πίττα και Χρήστου Σαμαρά). Και βέβαια τις εκτελέσεις με απαγχονισμό εννέα νέων ανθρώπων. Το προσκλητήριο: Μιχαήλ Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης, Ανδρέας Παναγίδης και Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Όλοι τους είναι θαμμένοι στα ‘Φυλακισμένα Μνήματα’ της Λευκωσίας. Πρόσωπα και γεγονότα πολύ γνωστά παιδιόθεν, μια και τα είχε εκθέσει λεπτομερώς στο περιοδικό ‘Προς τη Νίκη’ και στη συνέχεια στο βιβλίο ‘Εθνομάρτυρες του Κυπριακού έπους 1955-1959’ ο αείμνηστος Ν. Π. Βασιλειάδης. Όλοι νέοι άνθρωποι, οι περισσότεροι προερχόμενοι από τις τάξεις της Ορθόδοξης Χριστιανικής Ενώσεως Νέων (ΟΧΕΝ), που στην κρίσιμη στιγμή της ιστορίας έβαλαν την φιλοπατρία πάνω από τη φιλοζωία και πρόσθεσαν τα ονόματά τους στον μακρύ κατάλογο των ηρώων της Ελληνικής φυλής. Αιωνία θα είναι η μνήμη τους.
Σχετικό άρθρο-αφιέρωμα του Χαρίδημου Τσούκα ΕΔΩ.