Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Βρεφοκτονίες

Με ιδιαίτερο αποτροπιασμό ανακοίνωσαν τα δελτία ειδήσεων και υποδέχθηκε η ευρύτερη ελληνική κοινωνία τα πρόσφατα επεισόδια βρεφοκτονίας από δυο κοπέλες, μια 19 και μια 22 ετών, μόλις τα μικρά γεννήθηκαν. Τραγικά βέβαια τα περιστατικά, αλλά και εύκολη και άμεση η καταδίκη των δυο νεαρών μητέρων από τα Μέσα. Αν είχαν προχωρήσει σε εκτρώσεις, θα έλεγε η κοινωνία μας, ούτε γάτα ούτε ζημιά: κανένας δεν θα ήξερε, κανένας δεν θα κατέκρινε, όλα θα ήταν καλά κι ωραία. Μέχρι εκεί φτάνει η υποκρισία μας. Είμαστε έτοιμοι να επέμβουμε και να τιμωρήσουμε, με τον λίθο του αναθέματος στο χέρι, εν ονόματι των δυο βρεφών, αλλά κοιμόμαστε ήσυχοι και με τη συνείδησή μας αναπαυμένη για τα δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες έμβρυα που δεν έφτασαν ποτέ να δουν το φως της ημέρας, που καταδικάσθηκαν και εκτελέσθηκαν συνήθως με τη συνέργεια κάποιας μάνας της μάνας, κάποιου συζύγου ή ‘συντρόφου‘, και βέβαια κάποιου γιατρού και κάποιας μαίας. Εύγε λοιπόν για τα συλλογικά τρυφερά και ευγενικά μας αισθήματα, και εις ανώτερα!
     Ωστόσο, υπάρχει και η υγιής αντίδραση. Βρήκα σήμερα την ιστοσελίδα του νέου κινήματος υπέρ της ζωής και εναντίον των εκτρώσεων με την ονομασία ‘Αφήστε με να ζήσω’ (ιδρύθηκε πριν 2 μήνες με την συνεργασία των Ορθοδόξων Χριστιανικών Σωματείων Αθηνών). Στη σελίδα αυτή μπορεί κανείς να βρει επιστημονικό και άλλο υλικό σχετικό με την κύηση και τη διακοπή της και απόψεις πνευματικών ανθρώπων πάνω στην ιερότητα της ζωής και την προστασία της μητρότητος. Η έκτρωση είναι διαρκές και επαναλαμβανόμενο έγκλημα, και η αποποινικοποίηση και κοινωνική της αποδοχή δεν το ακυρώνει στα μάτια του Θεού. Πότε θα το καταλάβουμε αυτό;

4 σχόλια:

iEpikaira είπε...

Εξαιρετική τοποθέτηση! Μακάρι η πλειοψηφία των γιατρών -και δη των γυναικολόγων- να είχε τις ίδιες ευαισθησίες κ. Παπαγιάννη...

Θλιβόμαστε ιδιαίτερα για την έλλειψη κατήχησης αλλά και ανθρωπιάς που διακατεχόμαστε. Το έχουμε πει επανειλημμένα ότι ο άνθρωπος αποκτά ψυχή την στιγμή της συλλήψεως και ως εκ τούτου η αφαίρεση της ζωής του συνιστά ειδεχθές έγκλημα! Ο Άγιος Παΐσιος για να τονίσει αυτό το γεγονός έλεγε, καλύτερα να τα γεννάτε, να τα βαπτίζετε, και μετά να τα δολοφονείτε. Έτσι τουλάχιστον τα παιδάκια αυτά πηγαίνουν κατευθείαν στην αγκαλιά του Θεού εν αντιθέσει με τα αβάπτιστα...

http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/2015/03/blog-post_19.html

http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/2014/08/blog-post_66.html

https://www.dropbox.com/s/0qt3v5chqv29ri8/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%AE%20%CE%B3%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%BC%CE%B2%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82.pdf

Απόστολο είπε...

"Πες το, χρυσόστομε!".

ap so είπε...

Η συνείδηση των ανθρώπων γίνεται ελαστική...

Ανώνυμος είπε...

αποτρόπαια η δολοφονία βρεφών από την ίδια τη μητέρα που τα έφερε στη ζωή. Αλλά και τόσο ανάθεμα στα νεαρά κορίτσια υποδηλώνει ότι η υποκρισία της κοινωνίας είναι στο κόκκινο, αφού ούτε παιδεία σωστή υπάρχει, ούτε ίσως επαρκείς δομές για την άγαμη μητέρα, ούτε καν πληροφόρηση μέσα στη ζούγκλα του λεκανοπεδίου όπου εγκλημάτισαν οι ίσως και διαταραγμένες ψυχικά κοπέλες. Γι' αυτά ποιός και πότε θα μιλήσει?

Φυλίτσα Σοφιανού