Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Με ειλικρίνεια

Συχνά οι ασθενείς μας ή οι συγγενείς τους, όταν αντιμετωπίζουν δύσκολα διλήμματα πάνω σε θέματα υγείας, μας θέτουν το ερώτημα: «Γιατρέ, εσύ στη θέση μου τι θα έκανες; Αν επρόκειτο για τον πατέρα σου, την κόρη σου, τον αδελφό σου, θα ακολουθούσες τη θεραπεία που προτείνεις σε μένα, έναν ξένο;». Κάτι ανάλογο προτείνει ο (άγνωστός μου) ιστολόγος ‘Μαντατοφόρος‘: να θέσουμε σε όλους τους βουλευτές (αλλά και σε κάθε άλλον ενδιαφερόμενο) το ερώτημα «Θα δίνατε το μικρό παιδί ή εγγόνι σας για αναδοχή π.χ. για ένα καλοκαίρι σε ομόφυλο ζευγάρι;». Διότι άλλο είναι να νομοθετείς ή να σχολιάζεις θεωρητικά και επί χάρτου και εντελώς άλλο να μεταφέρεις τις συνέπειες των αποφάσεών σου στο δικό σου σπίτι. Ίσως αυτή θα ήταν η πιο ουσιαστική τακτική απέναντι στο σχετικό νομοσχέδιο που ψηφίσθηκε προχθές, που έβαλε τα ’δικαιώματα’ (γράφε επιθυμίες) των μεγάλων πάνω από τα δικαιώματα των παιδιών. Αν απαντούσαν οι βουλευτές μυστικά, με το χέρι στην καρδιά και κατά συνείδησιν, και όχι φανερά και υπό την απειλή του ‘μπαμπούλα’ της πολιτικής ορθότητος, τότε θα μπορούσαμε ίσως να καταγράψουμε ειλικρινείς απόψεις και όχι απλώς να μετρήσουμε πειθήνια ‘κουκιά’.    
[Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή]

2 σχόλια:

Απόστολο είπε...

Ναι, πολύ καλή πρόταση, έστω ρητορική.

ap so είπε...

Ότι και να μας αναγκάζουν να αποδεχόμαστε ως δήθεν κανονικό, ισχύει πάντα η απάντηση του Γαλιλαίου: "Epur si muove" ("και όμως γυρίζει")! Το να θέλουν να κάνουμε το μαύρο άσπρο, εκτός από επικίνδυνο, είναι και ανόητο...