Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

«Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν;»

Το επεισόδιο της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού που ακούσαμε χθες στο ευαγγέλιο είναι ιδιαίτερα διδακτικό από πολλές απόψεις. Οι Φαρισαίοι, στην προσπάθειά τους να υποβαθμίσουν το θαύμα και να μειώσουν την επίδρασή του στα πλήθη (τον «επικατάρατο όχλο», όπως τον έλεγαν), φτάνουν να αμφισβητήσουν ακόμη και την ταυτότητα του πρώην τυφλού και την προηγούμενη αναπηρία του που ήταν παγκοίνως γνωστή στα Ιεροσόλυμα. Δείγμα του πόσο μπορεί να τυφλωθεί κανείς από τον φανατισμό του, κάτι που επισημαίνει ο Κύριος στη συνέχεια του 9ου κεφαλαίου του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου (που δεν διαβάζεται με την περικοπή της Κυριακής): 
     «Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· εἰς κρῖμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται. καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν; εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει».
     Επειδή σε κάθε εποχή και σε κάθε χώρο (πολιτικό, επιστημονικό, ιδεολογικό, ακόμη και θρησκευτικό) υπάρχουν αυτοί που ισχυρίζονται ότι βλέπουν (καλύτερα από τους άλλους), καλό είναι να θυμόμαστε τα παραπάνω όλοι μας, «εἰδότες ὅτι μεῖζον κρῖμα ληψόμεθα».

1 σχόλιο:

Απόστολο είπε...

Θεόστραβοι, εκτός εάν βλέπουμε με τους πνευματικούς οφθαλμούς των Αγίων Πατέρων ημών. Όλα τα άλλα, είναι στην καλύτερη περίπτωση αστειότητες.