Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Novartis

«Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης», διαβάζουμε στον προφήτη Ησαΐα, μερικές εκατοντάδες χρόνια προ Χριστού. Διαχρονικό το αίτημα, διότι πανάρχαια είναι και η ροπή του ανθρώπου προς την αδικία. Από παλιά οι λαοί θέσπισαν την τρίτη εξουσία και την τιμούσαν σε διάφορο βαθμό και με ποικίλους τρόπους (ιδιαίτερη θεότητα είχαν κάνει την Θέμιδα οι πρόγονοί μας, ενώ ως Χριστιανοί δεχόμαστε ως απόλυτα δίκαιο και υπέρτατο κριτή μόνο τον ένα Θεό). Ωστόσο, ανά τους αιώνες διαφαινόταν (κι όσο πλησιάζουμε στην εποχή μας τόσο πιο ξεκάθαρα διακρίνεται) η υφέρπουσα σχέση διαπλοκής ανάμεσα στις εξουσίες. Πάντα ακούγονταν φωνές για την αμεροληψία και την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης -- είτε ότι υπάρχει είτε ότι δεν υπάρχει. Και όσο πιο πολλές φωνές ακούγονται, τόσο πιο καχύποπτοι γίνονται οι ακούοντες, όλοι εμείς.
     Δυστυχώς, στα χέρια των πολιτικών η δικαιοσύνη και οι υποθέσεις της έχει καταντήσει ένα ακόμη μέσον/όπλο στον πόλεμο των κομμάτων. Με κάθε τρόπο προσπαθούν να την προσεταιρίζονται και να τη χρησιμοποιούν για να σημειώσουν πλήγματα κατά του αντιπάλου, με αντικειμενικό στόχο όχι την απονομή του δικαίου (αν αυτή συμβεί, θα είναι ‘παράπλευρο όφελος’ μάλλον δευτερεύουσας σημασίας), αλλά πρωτίστως την κομματική νίκη. Όταν οι αποφάσεις της προωθούν τον στόχο μας (όποιοι κι αν είμαστε εμείς), τότε «η ανεξάρτητη δικαιοσύνη κάνει καλά τη δουλειά της». Όταν οι αποφάσεις δεν μας συμφέρουν, τότε «Η δικαιοσύνη χειραγωγείται». Και τανάπαλιν.
     Κι έτσι ετοιμαζόμαστε να απολαύσουμε μια ακόμη συγκλονιστική υπερπαραγωγή που ακούει στο όνομα Novartis. Ήδη προβλέπεται πολλή αντάρα και κουρνιαχτός στο πεδίο της μάχης και τηλεθέαση που θα παραγκωνίσει τα ποικίλα σήριαλ και ποδοσφαιρικά ματς και τους επικείμενους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες. Ακόμη και την τέταρτη αξιολόγηση και τα δεκαπέντε υπόλοιπα προαπαιτούμενα και τη φορομπηξία και το ονοματολογικό ζήτημα... Μήπως είναι κι αυτός ένας ακόμη στρατηγικός στόχος;
     Υ.Γ. Να θυμηθώ να εξαφανίσω τα διαφημιστικά της εν λόγω εταιρείας από το γραφείο μου.

 [Σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου, Καθημερινή 7/2/2018]

2 σχόλια:

Απόστολο είπε...

Ευτυχώς εδώ και ένα χρόνο χάλασε η κεντρική τηλεόραση στο σαλόνι και δεν βλέπω τα παράθυρα. Να δείτε που στο τέλος, αυτοί που χτυπιούνται εκεί, θα είναι άνθρακες αντί για θησαυρός.

ap so είπε...

Κι ενώ εμείς "σκυλο-γατο-καβγαδίζουμε" οι εχθροί μας καραδοκούν...