Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Θεσμοί

Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση. Θεσμικά όργανα απαραίτητα για τη δημοκρατική διοίκηση και πορεία ενός κράτους. Ευθύνη της μιας να κατευθύνει σωστά και με σύνεση τις τύχες της χώρας, να λύνει τα προβλήματα, να ελαχιστοποιεί τις ζημιές και τις βλάβες. Καθήκον της άλλης να προτείνει εναλλακτικές λύσεις, να ελέγχει τα στραβοπατήματα της κυβέρνησης, να μην την αφήνει να εκτρέπεται σε αυταρχισμό.
     Σε ποιο παραμύθι τα διάβασες αυτά; θα ρωτήσει κάποιος. Δουλειά της κυβέρνησης είναι να κρατηθεί στην εξουσία, δουλειά της αντιπολίτευσης να τη διώξει από εκεί και να πάρει τη θέση της. Και στο άθλημα αυτό όλα είναι θεμιτά. Όπως το να υποσχόμαστε πράγματα ανώτερα των δυνάμεών μας (που στην πράξη διαψεύδονται), να ρίχνουμε όλες τις ενοχές στους προκατόχους μας (απαραιτήτως), να κοκορευόμαστε ότι σ’ ένα μήνα κλείνει η διαπραγμάτευση ή βγαίνουμε από το μνημόνιο (κάτι τέτοιο δεν έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση στο δεύτερο μισό του 2014;), ότι φτάνει η χρονιά της ανάπτυξης (και πέρυσι ερχόταν, αν θυμούμαι καλά). Και συγχρόνως να ανταλλάσσουμε ύβρεις, λοιδορίες και απαξίωση με κάθε ευκαιρία, στοχεύοντας να κερδίσουμε ‘νίκες στα σημεία’ με επικεφαλίδες, σλόγκαν, ατάκες, αποστομωτικές απαντήσεις. Για την ουσία των πραγμάτων ούτε λόγος: η ΕΞουσία είναι που μετράει.
     Βλέποντας τόσα χρόνια τώρα τα δείγματα γραφής των πολιτικών σχηματισμών, κάθε χρώματος και αρώματος, έχω άδικο να αισθάνομαι βαθιά απογοητευμένος από όλους;     

2 σχόλια:

Απόστολο είπε...

Εγώ τους παράτησα προ πολλού. Ούτε τηλεόραση ανοίγω εδώ και ένα χρόνο. Ας κάνουν ό,τι θέλουν.

ap so είπε...

Το να δέχεται η Χώρα μας τόσες προσβολές, το να περιστοιχίζεται από κινδύνους, μεγάλους ή μικρούς αδιάφορο και εμείς, οι πολίτες, να βλέπουμε τις ηγεσίας μας να αναλώνονται σε ανούσιους και "παιδικού τύπου" καβγάδες και ανταλλαγές αγενών "φιλοφρονήσεων" τι σημαίνει άραγε; Πως η καταστροφή πλησιάζει;
"Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι"...
Πότε θα ωριμάσουμε επί τέλους και θα θυμηθούμε εκείνο το παλιό "η ισχύς εν τη ενώσει";