
Το άκακο και βραδυκίνητο αυτό πλάσμα θυμίζει συνειρμικά διάφορες καταστάσεις. Όπως τη δοκιμασία οπισθοπορείας σε σχήμα S που έπρεπε να εκτελέσουμε κάποτε για να περάσουμε τις εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης (ούτε την ηλικία μας δεν μπορούμε να κρύψουμε...). Ή το ανέκδοτο για τον αετό που, βλέποντας ένα σαλίγκαρο έξω από τη φωλιά του σε ένα πανύψηλο βουνό, τον ρώτησε πώς έφτασε εκεί πάνω. «
Έρποντας, γλείφοντας, και με τα κέρατά μου», ήταν η απάντηση. Όχι άγνωστη στην περιρρέουσα πραγματικότητα.
4 σχόλια:
Αντώνη μου
Όσο ψηλά και να πάει κανείς «έρποντας, γλείφοντας, και με τα κέρατά του», ‘’Γλάρος Ιωνάθαν’’ δεν πρόκειται ποτέ του να γίνει …
ΦΩΤΗΣ
Μεταμεσονύκτιες ενασχολήσεις, βλέπω!
Καλό ξημέρωμα!
Μια φορά κάποιος έψηνε στη χόβολη σαλιγκάρια. Αυτά όταν είναι στη φωτιά τσιτσιρίζουν. Αυτός τότε τα φώναξε:'Ἀνόητα ζωντανά, το σπίτι σας καίγεται και εσείς τραγουδάτε;'
Να θυμηθώ και να θυμίσω χωρίς καμία πεσσιμιστική διάθεση ότι στον παραπάνω αισωπικό μύθο αναφέρθηκε και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στον τελευταίο λόγο που εξεφώνησε πριν την Άλωση ...
Ώστε στα σαλιγκάρια αναφέρεται το γνωστό λόγιο "Των οικιών υμών εμπιμπραμένων υμείς άδετε";
Να που μαθαίνουμε και κάτι καινούργιο. Περιμένουμε και άλλα!
Δημοσίευση σχολίου