Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Εγκαινισμός

Μέσα στον αποπροσανατολισμό, την ταραχή και τη σύγχυση που καλλιεργεί η σύγχρονη ζωή, κάποια γεγονότα λειτουργούν ως ορόσημα παρήγορα και ελπιδοφόρα. Έτσι, σήμερα αξιωθήκαμε να μετάσχουμε στα εγκαίνια του ιστορικού ιερού ναού των Αγίων Αποστόλων, μέσα στον οποίο μεγαλώσαμε πνευματικά, κατηχηθήκαμε και ευλογηθήκαμε με πολλούς τρόπους. Χτισμένος δίπλα στα τείχη της πόλης ως Καθολικό Μονής της Παναγίας, περί το 1312, κάπου 120 χρόνια πριν από την άλωση της Θεσσαλονίκης (1430), και έχοντας μετατραπεί σε ισλαμικό τέμενος (‘Σοούκ σου τζαμί’, δηλ. τέμενος του κρύου νερού) κατά την Τουρκοκρατία, ο ναός δεν είχε εγκαινιασθεί μετά την απελευθέρωση της πόλης το 1912. Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα και επτά αιώνες από την ανέγερσή του, ο Μητροπολίτης Άνθιμος καθαγίασε την νέα Αγία Τράπεζα και εγκαινίασε πλέον επίσημα τον ναό. Κατά την Ορθόδοξη θεολογία, όπου παρίσταται ο επίσκοπος και τελείται η Θεία Λειτουργία, εκεί υπάρχει η Εκκλησία ολόκληρη. Έτσι, το ιστορικό αυτό γεγονός αποδεικνύει για μια ακόμη φορά προσωρινά και ρέοντα τα ανθρώπινα πράγματα και εκείνους που τα μηχανεύονται, ενώ η Εκκλησία ‘υπέρ τον ήλιον λάμπει’, κατά τον Χρυσόστομο, δίνοντας και σε μας ένα μήνυμα αισιοδοξίας μέσα σε όλα τα δεινά και δυσάρεστα που βλέπουμε και φοβόμαστε για το μέλλον. ‘Τα εκείνων έσβεσται, τα ταύτης αθάνατα’. Δόξα τω Θεώ.

3 σχόλια:

Anastasios είπε...

Κάπως παράξενη μου φαίνεται τούτη η είδηση. Πώς είμαστε σίγουροι ότι δεν είχε εγκαινιασθεί ο Ναός παλαιότερα;

Α. Παπαγιάννης είπε...

Εύλογη η απορία. Ο ναός όπως είπαμε ήταν τζαμί επί 480 χρόνια, και η αρχική Αγία Τράπεζα είχε καταστραφεί (όχι απλώς "διασαλευθεί"). Όπως γνωρίζει ο πατέρας μου τόσο από τον δικό του πατέρα, που ήταν επίτροπος στο ναό λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση, όσο και από την προσωπική του διαρκή διακονία εκεί αρχικά ως αναγνώστης και ψάλτης και στη συνέχεια ως ιερεύς, δεν υπήρχε εγκαινισμένη Αγία Τράπεζα. Με βάση τα δεδομένα αυτά έγιναν τα εγκαίνια του ναού.

Βασιλική Ν. είπε...

Να μαζ ζήσει ο ναός των παιδικών μας χρόνων! Σ' ευχαριστώ Αντώνη μου!