Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

Ο απογοητευμένος προφήτης

Το Μεγάλο Σάββατο, εκτός των άλλων, μας θυμίζει με τα αναγνώσματά του τον προφήτη Ιωνά. Έχοντας λάβει εντολή από τον Θεό να αναγγείλει την καταστροφή της μεγάλης πόλης Νινευή αν οι κάτοικοί της δεν μετανοήσουν, και αφού προσπαθεί ανεπιτυχώς να αποφύγει την εκτέλεση της εντολής φεύγοντας με πλοίο, ο Ιωνάς κηρύσσει στη Νινευή και περιμένει το αποτέλεσμα. Όμως συμβαίνει το απροσδόκητο: οι κάτοικοι της πόλης, περιλαμβανομένου και του βασιλιά της, αλλάζουν τρόπο ζωής, νηστεύουν και προσεύχονται, λέγοντας: «Ποιος ξέρει; Ίσως αλλάξει γνώμη ο Θεός και σταματήσει τη μεγάλη του οργή και δεν καταστραφούμε». Και ο Θεός πράγματι αλλάζει γνώμη και δεν καταστρέφει την πόλη. Βλέποντας ο Ιωνάς αυτό, λέει απογοητευμένος στον Θεό: «Γι’ αυτό σηκώθηκα να φύγω, διότι ήξερα πως είσαι Θεός που αγαπάς, σπλαχνικός, μακρόθυμος, και έτοιμος να αλλάξεις γνώμη και να αναστείλεις την τιμωρία. Γι’ αυτό καλύτερα πάρε τη ζωή μου, διότι προτιμώ να πεθάνω παρά να ζω».
Καθώς κατασκηνώνει έξω από την πόλη, μέσα στην καυτή έρημο, περιμένοντας να δει το τέλος, ο Θεός διατάσσει να φυτρώσει μια κολοκυθιά που με τα πλατιά φύλλα της του ρίχνει παρήγορη σκιά, και ο Ιωνάς χαίρεται για την ανέλπιστη αυτή ευεργεσία. Την επομένη μέρα ο Θεός προστάζει ένα σκουλήκι να φάγει τις ρίζες της κολοκυθιάς, η οποία ξηραίνεται. Μόλις βγαίνει ο ήλιος, ο Ιωνάς απελπίζεται και αρχίζει πάλι να παρακαλάει να πεθάνει. «Τόσο πολύ λυπήθηκες για την κολοκυθιά;» τον ρωτάει ο Θεός. «Αν λυπήθηκα λέει; Καλύτερα να πεθάνω», απαντά ο προφήτης. Η απόκριση του Θεού αποτελεί ένα από τα πιο παρήγορα μηνύματα που ακούστηκαν ποτέ: «Εσύ λυπήθηκες για μια κολοκυθιά, για την οποία ούτε κόπιασες καθόλου, που νύχτα γεννήθηκε και νύχτα ξεράθηκε. Κι εγώ δεν θα λυπηθώ για τη μεγάλη πόλη, όπου κατοικούν πάνω από εκατόν είκοσι χιλιάδες άνθρωποι, που δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν το δεξί από το αριστερό τους χέρι (δηλ. το καλό από το κακό);».

Νομίζω ότι οποιοδήποτε σχόλιο από έναν απλό αναγνώστη του κειμένου δεν θα μπορούσε να προσθέσει τίποτε στην βαθιά ουσία του. Υπάρχει ελπίδα για όλους. Καλή Ανάσταση!

Δεν υπάρχουν σχόλια: