Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

Μητρότητα


Μια και πρόσφατα γιορτάσθηκε η εορτή της μητέρας, βρίσκω το παρακάτω θέμα ιδιαίτερα επίκαιρο.
     Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο οι εργαζόμενες μητέρες δικαιούνται άδεια μητρότητος με αποδοχές. Σωστό; Αυτό θα υπαγόρευε η κοινή λογική. Και όμως η βασική αυτή παροχή κοινωνικής πρόνοιας απουσιάζει εντελώς από μια χώρα, όχι της υποσαχάριας Αφρικής ή του προπερασμένου αιώνα, όταν οι γυναίκες γεννούσαν στο χωράφι και συνέχιζαν να θερίζουν, αλλά του σύγχρονου Δυτικού κόσμου. Το όνομά της; Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σύμφωνα με μια έκθεση της UNICEF του 2019 [ΕΔΩ], που αναλύει τη στάση των πλουσιωτέρων χωρών απέναντι στην οικογένεια, ανάμεσα σε 41 χώρες του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρώτη σε παροχές έρχεται η Εσθονία (που προσφέρει στις μητέρες πάνω από 80 εβδομάδες άδεια με πλήρεις αποδοχές) και τελευταίες οι ΗΠΑ, με καμία απολύτως αντίστοιχη πρόβλεψη σε εθνικό επίπεδο. Όπως διαβάζω, ο νόμος επιτρέπει σε κάποιες εργαζόμενες άδεια μητρότητος άνευ αποδοχών μέχρι 12 εβδομάδες, αλλά μόνο το 60% των εργαζομένων τη δικαιούνται, ενώ οκτώ πολιτείες έχουν θεσπίσει δικούς τους νόμους για οικογενειακή άδεια με αποδοχές.
     Το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων συνιστά αποχή των γυναικών από την εργασία τουλάχιστον για έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό, αλλά χωρίς νομικά κατοχυρωμένη οικονομική κάλυψη η άδεια μητρότητος για πολλές γυναίκες είναι μια άπιαστη πολυτέλεια. Πρόσφατο δημοσίευμα της Guardian αναφέρει την προσωπική ιστορία μιας γυναίκας που αποφάσισε να διακόψει την εγκυμοσύνη της ακριβώς για τον λόγο αυτό. Μπορεί να μη συμφωνεί κανείς με μια τέτοια απόφαση, αλλά είναι ένα ακραίο σύμπτωμα της όλης κατάστασης.  Το θέμα αναμένεται να ‘παίξει’ και στις προεδρικές εκλογές του τρέχοντος έτους, αλλά (και πάλι διαβάζω) όλη η συζήτηση στην πρωτεύουσα είναι το πώς θα πληρώνονται οι άδειες αυτές. Βλέπετε, τα κονδύλια με τα πολλά μηδενικά στο τέλος είναι δεσμευμένα για στρατηγικές δαπάνες σε εμπόλεμες χώρες και για την κατάκτηση του διαστήματος. Αυτό που λέμε λαϊκά, η αυλή σου διψάει κι εσύ χύνεις το νερό στο πεζοδρόμιο.