Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ντροπής πράγματα

Έχουμε ξαναγράψει για τις τροπολογίες, επί άλλων κυβερνήσεων. Όπως φαίνεται όμως, το φαινόμενο εκτός από διαχρονικό είναι και υπερκομματικό. Ή μάλλον, είναι βολικό εργαλείο για τις εκάστοτε κυβερνήσεις και εξίσου βολικός στόχος κριτικής για τις εκάστοτε αντιπολιτεύσεις. Οπότε καταφεύγουμε στην επανάληψη παλαιοτέρων σχολίων, μπας και το εμπεδώσουμε κάποτε το θέμα.
     Δεν είμαι νομικός, αλλά διάβασα με έκπληξη την πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης «να είμαστε χαλαροί» έναντι των ασχέτων τροπολογιών που επισυνάπτονται στα νομοσχέδια (Καθημερινή 27/1/2016). Εδώ και πολλά χρόνια κάθε τόσο πληροφορούμαστε για τα επιτεύγματα της ελληνικής αυτής ‘πατέντας’ που επιτρέπει σε άσχετα και αμφιβόλου ηθικής νομοθετήματα να ‘χώνονται’ λάθρα στο κοινοβούλιο και να βγαίνουν από εκεί επίσημα, καλοντυμένα και με τη σφραγίδα του κράτους. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα, με πολύ πρόσφατη την τροπολογία του Υπουργού Παιδείας για αλλαγή του τρόπου επιλογής των διευθυντών των σχολείων που μπήκε ως ‘τσόντα’ σε νομοσχέδιο περί βοσκησίμων εκτάσεων.
     Υποπτεύομαι ότι η συλλογή τέτοιων τροπολογιών μετά από προσεκτική αναδίφηση και αποδελτίωση της ελληνικής νομοθεσίας των τελευταίων 40 ετών θα μπορούσε να οδηγήσει στη σύνταξη ενός τόμου με νομικά ‘μαργαριτάρια’ που θα αποτελούσε αφενός πηγή αστειρεύτου γέλωτος και αφετέρου μια ογκώδη ‘δικογραφία’ κατά του κοινοβουλευτικού μας συστήματος. 
     Αφήνοντας στην άκρη το αστείο του πράγματος, επιτέλους, είναι μεγάλη απαίτηση να επισυνάπτονται οι τροπολογίες μόνο στον νόμο τον οποίο κατά περίπτωση τροποποιούν; Ή μήπως η τυχαία διασπορά τους στον νομικό λαβύρινθο ευνοεί και διευκολύνει άλλες πολιτικές/ πελατειακές επιδιώξεις;
[Απεστάλη στην Καθημερινή]

Δεν υπάρχουν σχόλια: