Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Εσχάτη ώρα

Είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω επί τρεις μέρες σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον συνέδριο με θέμα ‘Τέλος της ζωής στον καρκίνο: η ανατριχίλα των συνόρων’. Πολλοί και ‘ζουμεροί’ ομιλητές, πολλή και εις βάθος και πλάτος αναφορά στον θάνατο (ας τον λέμε με το όνομά του) και την επίγνωσή του και την ετοιμασία γι’ αυτόν. Ίσως κάποια μέρα να βάλω σε τάξη τις σημειώσεις μου και να γράψω κάτι περισσότερο. Ωστόσο, σήμερα ανοίγοντας τον υπολογιστή πέφτω πάνω στην είδηση-κεραυνό εν αιθρία: ο πρόσφατα εκλεγείς μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος πέθανε ξαφνικά από ανακοπή χθες βράδυ, πριν ακόμη ενθρονισθεί στη μητρόπολή του. Πράγμα που σημαίνει ότι η καμπάνα του θανάτου μπορεί να χτυπήσει τελείως απροσδόκητα και για οποιονδήποτε, ανεξάρτητα από ηλικία, αξίωμα, προσωπικά χαρίσματα ή προσδοκίες προσφοράς. Αν όλοι μας (επιστήμονες, πολιτικοί, ηγέτες κάθε είδους, οικονομικοί παράγοντες, εσείς, εγώ) σκεφτόμασταν ότι το επόμενο χτύπημα της καμπάνας μπορεί να λέει το όνομά μας, από πόσα στραβοπατήματα θα είχαμε γλιτώσει ως άνθρωποι και ως κόσμος ολόκληρος... Γι’ αυτό και η μνήμη των εσχάτων και του θανάτου καλλιεργείται ως ασκητική αρετή που ‘συνεκκόπτει πάθη’ (Κλίμαξ, λόγος στ΄) και δεν μας αφήνει να αμαρτήσουμε εις τον αιώνα (Σοφία Σειράχ 7:36). 
     Για να σας κάνω να ζηλέψετε και λίγο, το συνέδριο έγινε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, που, όπως είπε ο πρόεδρός του, με την ευκαιρία αυτή
ξανάνοιξε. Την εναρκτήρια εισήγηση του Πατριάρχη μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, ενώ για τις σχετικές φωτογραφίες από τα Πριγκηπόνησα, λίγη υπομονή.
     ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή το ζήτησαν κάποιοι, στον σύνδεσμο αυτό υπάρχουν όλες οι ομιλίες του συνεδρίου, κατά ημέρα (κατά σειράν, 3η, 2η, 1η).

2 σχόλια:

Κοσμας Σεραφετινιδης είπε...

Θερμη παρακληση..
Γίνου λιγώτερο φειδωλος , και δωσε μας ¨πολυτιμες¨λεπτομερειες, απ το Συνεδριο,
μηπως και περιορισουμε καπως τις επιδιωξεις μας..

Α. Παπαγιάννης είπε...

Κοσμά, δες την σημείωση που πρόσθεσα--μπορείς να παρακολουθήσεις όλες τις ομιλίες, όπως έγιναν.