Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Επιτάφιος

Μεγάλες Ώρες και Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως στους Αγίους Αποστόλους. Ψάλαμε το 'Σε τον αναβαλλόμενον το φως ως ιμάτιον' μπροστά στο ομορφοστολισμένο κουβούκλιο και 'εμνήσθημεν ημερών αρχαίων'. Και ανθρώπων. 



Καλή Ανάσταση σε όλους!

2 σχόλια:

Μηθυμναίος είπε...

Αυτό το λαμπρό δοξαστικό της Αποκαθήλωσης, κύριε Παπαγιάννη, με τους, από κάθε άποψη εξαίσιους στίχους, λαμπρύνουν κι άλλο την εκκλησιαστική ποίηση!
«Μεγαλύνω τα πάθη Σου, υμνολογώ και την ταφήν Σου συν τη αναστάσει, κραυγάζων: Κύριε δόξα Σοι!

Πόσο πλήρης, φαντάζομαι, θα αισθάνεστε που το ψάλατε κιόλας.

Εύχομαι να είστε καλά να το ψάλετε και του χρόνου!

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!

Α. Παπαγιάννης είπε...

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις ευχές σας. Η ανάμνηση των ανθρώπων αναφέρεται πρωτίστως στον πατέρα μας που μας δίδαξε να ψάλλουμε στον χώρο αυτό. Η ποίηση είναι όντως ασύγκριτη, τα νοήματα άπιαστα. Καλή Ανάσταση!