Απαραίτητα

 Κάθε τόσο μου έρχονται στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο διαφημιστικά μηνύματα από γνωστή αλυσίδα καταστημάτων τεχνολογίας. Καμιά φορά τα βλέπω, από περιέργεια, πριν τα διαγράψω. Νομίζω ότι έχω όσες συσκευές μου χρειάζονται, ίσως και περισσότερες. Πότε-πότε κοιτάζω και τις τιμές: καθόλου ευκαταφρόνητες, ακόμη και όταν προβάλλονται ως προσφορές. Πάρτε για παράδειγμα μια τελευταία σειρά κινητών τηλεφώνων γνωστής φίρμας. Η προτεινόμενη τιμή; Από 2049 ευρώ. Αρκετά για να πάθεις αποπληξία. Με τόσα χρήματα αγοράζεις ένα από τα πιο προηγμένα μοντέλα επιτραπέζιων υπολογιστών της Apple, ή όλες τις ηλεκτρικές συσκευές ενός σπιτιού, ή ακόμη κι ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Κι εκείνο το ‘από’; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει το κόστος για ένα τηλέφωνο, που αμφιβάλλω αν προσφέρει πολύ περισσότερα απ’ όσα ένα που κοστίζει μόλις 100-150 ευρώ; Και αυτό είναι ένα μόνο μοντέλο από τα τόσα που βγαίνουν στην αγορά κάθε λίγο, σ’ έναν κόσμο που είναι ήδη υπερκορεσμένος από κινητά τηλέφωνα. Χωρίς να επεκταθούμε σε όλα τα άλλα gadgets που διαφημίζονται ως απαραίτητα (must have στη… νεοελληνική). Με τόσα ‘απαραίτητα’ πώς να περισσέψουν χρήματα για στέγη, τροφή και άλλα τέτοια επουσιώδη πράγματα;