Όπως διαβάζω στις σημερινές εφημερίδες, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ αποκάλυψε σε επίσημες δηλώσεις του ότι είχε υπάρξει ρωσική παρέμβαση στην εκλογική διαδικασία του δημοψηφίσματος του 2016 που οδήγησε στην έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το γνωστό Brexit. Δεν έγιναν γνωστές λεπτομέρειες για τον τρόπο παρέμβασης, αλλά φαίνεται ότι βασικό ρόλο έπαιξαν λογαριασμοί ‘τρολ’ στο διαδίκτυο. Ήδη στη Βρετανία έχει αρχίσει συζήτηση για το αν και πώς θα μπορέσει η χώρα να ενταχθεί και πάλι στην Ένωση. Ας θυμηθούμε ότι παρόμοιες φήμες είχαν ακουστεί και για παρέμβαση στις αμερικανικές εκλογές του 2020. Με δεδομένες τις τεχνολογικές δυνατότητες του ψηφιακού κόσμου και τα διάφορα φαινόμενα παραπληροφόρησης που ακούγονται καθημερινά, κάτι τέτοιο δεν φαντάζει καθόλου απίθανο.
Όπως όμως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις, μας μπαίνουν ψύλλοι στ’ αυτιά. Άραγε τέτοιες λαθροχειρίες είναι αποκλειστικό εργαλείο μιας μόνο χώρας; Οι υπόλοιποι μεγάλοι παίκτες κάθονται με σταυρωμένα χέρια; Ξέρουμε ότι η κάθε πλευρά προσπαθεί να προσεταιρίζεται άλλα κράτη με διπλωματικές σχέσεις, στρατιωτικές συμμαχίες, οικονομικές συμφωνίες και άλλα θεμιτά μέσα, αλλά τί γίνεται ‘κάτω από το τραπέζι’; Οι πιέσεις και οι εκβιασμοί, αφανείς ή και φανεροί, δεν είναι άγνωστοι ούτε καινούργιοι στην γεωπολιτική σκακιέρα. Στα ‘παραδοσιακά’ αυτά μέσα έχει προστεθεί και η ψηφιακή προπαγάνδα που υποδορίως περνάει στους πάμπολλους χρήστες του διαδικτύου και ανεπαίσθητα δημιουργεί κλίμα ευνοϊκό για τα συμφέροντα εκείνων που την καλλιεργούν (ή αντίστοιχα, δυσμενές για κάποιους άλλους). Και αυτοί δεν είναι μόνο όσοι παρουσιάζονται επιφανειακά ως αντίπαλοι, αλλά και οι θεωρούμενοι ως φίλοι. Κατά τα άλλα, ζούμε σ’ έναν κόσμο που πρεσβεύει και διακηρύττει την ελευθερία της σκέψης και επιλογής και τις δημοκρατικές διαδικασίες στη διακυβέρνησή του. Ή τουλάχιστον, απ’ αυτό το πλευρό κοιμόμαστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου