Σχεδόν δεν περνάει μέρα που να μην ακούσουμε για μια νέα δημοσκόπηση που καταγράφει τις προθέσεις ψήφου και τη δημοφιλία των πολιτικών και άλλες συναφείς παραμέτρους. Επειδή το όλο θέμα καταντά εξαιρετικά πληκτικό, θα πρέπει να το δούμε στις πραγματικές του διαστάσεις.
Μια δημοσκόπηση είναι μια ‘σημειακή’, χρονικά περιορισμένη αποτύπωση πολιτικών απόψεων ενός πολύ περιορισμένου δείγματος πληθυσμού. Ωστόσο, παρά τους δυο αυτούς σοβαρούς περιορισμούς, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων αντιμετωπίζονται από τα μέσα ενημέρωσης ωσεί μείζονα πολιτικά γεγονότα, και ανατέμνονται και αναλύονται εξονυχιστικά και δια μακρών από ειδικούς και μη. Με την επανάληψη φθάνουν να γίνονται, εκούσια ή ακούσια, εργαλεία έντεχνης χειραγώγησης του κοινού προς κάποια επιθυμητή κατεύθυνση, να δημιουργούν ένα ‘κλίμα’ υπέρ ή κατά κάποιων και να αναδεικνύουν εκ του μηδενός ‘καταλληλότερους’ ηγέτες ή κόμματα. Αυτό δικαιολογεί την δυσπιστία απέναντί τους.
Οι πολιτικές δημοσκοπήσεις δεν πρόκειται να εκλείψουν, αλλά σίγουρα δεν χρειάζεται να γίνονται κάθε μέρα ή εβδομάδα (όπως ακριβώς και οι κάθε είδους ιατρικές εξετάσεις δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται κάθε λίγο αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος). Σε κάθε περίπτωση, εμείς ως πολίτες δεν πρέπει να τις χρησιμοποιούμε ως κριτήρια για τις προσωπικές μας επιλογές για το ποιος θέλουμε να κυβερνήσει τη χώρα. Υπάρχουν πολύ πιο ουσιαστικές παράμετροι που θα πρέπει να υπαγορεύουν την εκλογική μας συμπεριφορά. Ωστόσο, για να φθάσουμε στην πολιτική ωριμότητα που απαιτείται για κάτι τέτοιο ‘θέλουμε δουλειά πολλή’, κατά τον ποιητή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου