Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Φορολογική απλότητα

Διαβάζω στην ‘Καθημερινή’ (όχι για πρώτη φορά) για την φορολόγηση ενοικίων ανεξάρτητα από το αν εισπράχθηκαν ή όχι. Σε πίνακα που συνοδεύει το σχετικό άρθρο βλέπω ότι αλλιώς φορολογείσαι αν είσαι μισθωτός ή συνταξιούχος και αλλιώς αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας. Άλλοι συντελεστές ισχύουν για τα ενοίκια και άλλοι για τα άλλα εισοδήματα. Γιατί τέτοιες διαφοροποιήσεις; 
     Η απλή, χονδροειδής αριθμητική λογική λέει ότι εισόδημα είναι κάθε χρηματική πρόσοδος που έχω σε μια χρονική περίοδο, ανεξάρτητα από πηγή προέλευσης. Αν π.χ. εισπράττω χρήματα από μισθό, ενοίκια και ελεύθερο επάγγελμα, το άθροισμα των τριών ποσών αποτελεί το ακαθάριστο εισόδημά μου. Από αυτό αφαιρούνται όλες οι ισχύουσες μειώσεις (αφορολόγητο ποσό, ασφαλιστικές και επαγγελματικές δαπάνες, ιατρικά έξοδα, αποδείξεις κτλ) και ό,τι απομένει είναι το φορολογητέο εισόδημά μου. Δεν έχει σημασία αν είμαι μισθωτός ή συνταξιούχος ή ελεύθερος επαγγελματίας: η όποια ιδιότητά μου (μία ή περισσότερες) αντανακλάται στο ύψος των εισοδημάτων μου, και δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο φορολόγησης. Ο διαχωρισμός των πολιτών σε διαφορετικά φορολογούμενες κατηγορίες αποτελεί ένα είδος επίσημου ‘ρατσισμού’ που απλώς ενισχύει την αίσθηση της αδικίας εκ μέρους του κράτους. Τόσο δύσκολο είναι να σκεφθούμε απλά και τίμια;
[Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή]

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

γιατρέ μου, είναι πασίγνωστο ότι υπάρχει τρομερή φοροδιαφυγή στους ελευθ.επαγγελματίες. Γι'αυτό ανέκαθεν το κράτος ψάχνεται να τους "στριμώξει". Οι μισθωτοί δεν μπορούν να κρύψουν ούτε σεντ.

Α. Παπαγιάννης είπε...

Δεν δέχομαι το επιχείρημα, διότι απλώς δίνει κακό παράδειγμα διαφορετικής φορολογικής μεταχείρισης, και βέβαια αντιβαίνει στο Σύνταγμα που προβλέπει ότι οι πολίτες συνεισφέρουν στο κοινό ταμείο ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα. Την πραγματική και όχι την εικαζόμενη. Όσο για το αν κρύβουν οι μισθωτοί, ακούσαμε πολλά τα τελευταία χρόνια για υπαλλήλους με καταθέσεις εκτός συνόρων. Έχω ξαναγράψει σχετικά.