Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Νάρκισσε, χαίρε!

Έχω ξαναγράψει για νάρκισσους, όχι όμως για τον Νάρκισσο. Που έδωσε όσες «εισαγωγικές» και «κατατακτήριες» εξετάσεις υπάρχουν και δεν υπάρχουν για τον Παράδεισο, και τις πέρασε όλες με Άριστα, όπως συμφωνούν όλοι όσοι τον γνώρισαν. Νεφροπαθής από 14 ετών, γνώρισε την αιμοκάθαρση, τη μεταμόσχευση, την ανοσοκαταστολή, τις λοιμώξεις, τον ένα καρκίνο μετά τον άλλο, τη χημειοθεραπεία, τις ακτινοβολίες, τις πολυάριθμες επώδυνες επεμβάσεις., επί 33 χρόνια. Το σώμα του έγινε άτλαντας παθολογίας και χειρουργικής. Συναγωνίστηκε επάξια τον πολύαθλο Ιώβ και δεν γόγγυσε ποτέ, παρά έλεγε το «Νάναι ευλογημένο» όταν ο παπα-Γιώργης τον κοινωνούσε στο νοσοκομείο στη στερνή του νοσηλεία. Του ευχήθηκα το ‘Χριστός ανέστη’ ανήμερα της Λαμπρής, όταν τον είδα για τελευταία φορά: δεν ξέρω αν με κατάλαβε. Έβλεπε ήδη ‘οράματα και θάματα’, ‘α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι’. Από σήμερα τα βλέπει ‘πρόσωπο με πρόσωπο’. Και αγάλλεται.

3 σχόλια:

maria ds είπε...

Ο Αναστάς κύριος να αναπαύσει την ψυχή του αδελφού..Η μνήμη του θα είναι παράδειγμα εφαρμοσμένης πίστης στην καθεμέρα και στα δύσκολα..Χριστός Ανέστη!

αχτίδα είπε...

Υπάρχουν άνθρωποι" σημαδεμένοι" θαρρείς απο την Ανώτερη Δύναμη να μαρτυρήσουν επι γης για να δοκιμαστούν και να αποδείξουν το μέγεθος της ανθρώπινης υπόστασης.Ξέρω οτι παρακαλώ το Θεό να μη δοκιμάσω στη ζωή μου αυτά που δεν μπορώ σαν άνθρωπος να υπομένω και να δεχθώ με στωικότητα αυτά που ίσως υποστώ.Καλή σου μέρα.

Α. Παπαγιάννης είπε...

Τέτοιες ψυχές μας δείχνουν με πολύ εύγλωττο τρόπο πόσο μικροί είμαστε. Είναι προνόμιο να τους γνωρίζουμε και τιμή μας να τους υπηρετούμε, όσο και όπως μπορούμε.