Ευλογίες

Μέσα στα πολλά δυσάρεστα και ζοφερά που κυριαρχούν στην επικαιρότητα υπάρχουν και κάποιες μέρες που χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερες εμπειρίες και ευλογίες. Τέτοια ήταν η σημερινή, που την ‘σφράγισαν’ τα εγκαίνια του ναού του Αγίου Βασιλείου, στο χώρο των εκπαιδευτηρίων ‘Απόστολος Παύλος’. Ο ναός είχε ανεγερθεί επί του μακαριστού μητροπολίτη Λεωνίδα και λειτουργούσε τακτικά όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν είχε εγκαινισθεί επίσημα. Σήμερα ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος, συνεπικουρούμενος από τον βοηθό επίσκοπο Ευδοκιάδος Αμβρόσιο (που ήταν παλαιός μαθητής των εκπαιδευτηρίων) και πολλούς ιερείς και διακόνους, τέλεσε την γεμάτη νοήματα και διδακτικούς συμβολισμούς ακολουθία των εγκαινίων και την πρώτη θεία Λειτουργία, μέσα σε μια ατμόσφαιρα ιδιαίτερα κατανυκτική και συνάμα πανηγυρική. Ο ίδιος ερμήνευε κάθε τόσο με απλό και θεολογικό τρόπο τα τελούμενα: την κατάθεση των αγίων λειψάνων, το σφράγισμα με την κηρομαστίχη, τον καθαρισμό και την ένδυση της αγίας τραπέζης, τον καθαγιασμό των αντιμηνσίων, την χρίση του ναού με το άγιο μύρο. Πλήθος κόσμου κάθε ηλικίας, οι μαθητές και το διδακτικό και διοικητικό προσωπικό των σχολείων παρακολούθησαν την όλη ακολουθία που διήρκεσε σχεδόν πέντε ώρες, και έκλεισε με τρισάγιο στον τάφο του π. Λεωνίδα. Όλοι οι παρόντες αποχωρήσαμε ‘κατανενυγμένοι τῇ καρδίᾳ’, με πολλές αγαθές εντυπώσεις και ευλογίες. Μια ευκαιρία ξεχωριστή κατά πάντα. Δόξα τῷ Θεῷ.

Απαγορευμένα παιχνίδια

Στη στρατιωτική γλώσσα, παγίδες (αγγλιστί booby-traps) λέγονται φαινομενικώς αθώα αντικείμενα καθημερινής χρήσης που φέρουν κρυμμένες εκρηκτικές ύλες. Αυτές μπορούν είτε να εκραγούν όταν κάποιος ανυποψίαστος χρησιμοποιήσει το παγιδευμένο αντικείμενο, είτε με τηλεχειρισμό, όπως έγινε στις δυο πρόσφατες μαζικές επιθέσεις στον Λίβανο. Ο σκοπός τους είναι διπλός: αφενός να προκαλέσουν άμεσο τραυματισμό ή θάνατο του θύματος, αφετέρου να δημιουργήσουν γενικότερη ανασφάλεια στον αντίπαλο στρατό ή πληθυσμό, που δεν ξέρει ποια μπορεί να είναι τα επόμενα θύματα και αρχίζει «να φοβάται τον ίσκιο του». Πρόκειται για όπλα ιδιαίτερα ύπουλα, αφού τα πλήγματά τους είναι τυφλά: ο δράστης δεν ξέρει πού θα εκραγούν τα παγιδευμένα αντικείμενα και ποιοι θα βρίσκονται στο πεδίο της έκρηξης.

     Σε σχετικό δημοσίευμα της Guardian βρήκα την ακόλουθη παράγραφο από το αναλυτικό Εγχειρίδιο Δικαίου του Πολέμου του αμερικανικού Υπουργείου Αμύνης  [Dept of Defense Law of War Manual, 2023, κεφ. 6.12.4.8, σελ. 398 κ.εξ.]: «Απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση να χρησιμοποιούνται παγίδες ή άλλες συσκευές με μορφή φαινομενικά αβλαβών φορητών αντικειμένων που είναι ειδικά σχεδιασμένες και κατασκευασμένες ώστε να περιέχουν εκρηκτική ύλη. Η απαγόρευση αυτή αφορά παγίδες που μοιάζουν με αντικείμενα όπως ρολόγια, φορητές συσκευές CD, κάμερες, παιχνίδια και παρόμοια. Η απαγόρευση αυτή έχει σκοπό να εμποδίσει την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων επικινδύνων αντικειμένων που μπορούν να σκορπισθούν γύρω και πιθανώς θα είναι ελκυστικά για πολίτες, ιδίως παιδιά».

     Η απαγόρευση αυτή βασίζεται σε σχετικό Πρωτόκολλο για Απαγορεύσεις ή Περιορισμούς στη χρήση Ναρκών, Παγίδων και Συναφών Συσκευών που θεωρούνται υπερβολικά τραυματικές ή έχουν αδιάκριτα αποτελέσματα (Γενεύη 3 Μαΐου 1996), που έχει υπογραφεί από πάρα πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένου και του Ισραήλ (το 2000).

     Μετά από τα πρόσφατα πολύνεκρα συμβάντα στον Λίβανο, γεννάται το ερώτημα: ποιος επιβλέπει την τήρηση των διεθνών συμβάσεων και του δικαίου του πολέμου; Έχουν άραγε όλα αυτά τα κείμενα κάποια αξία;

Μαθήματα στον διάβολο

Ζώντας σ’ έναν κόσμο που μας έχει εθίσει (αν αυτή είναι η σωστή λέξη) σε βίαια γεγονότα, εγκλήματα, σφαγές, καταστροφές και όλα τα συναφή, χρειάζεται κάτι ιδιαίτερα ακραίο για να μας σοκάρει πραγματικά. Κι αν η σφαγή 1200 Εβραίων αμάχων πέρυσι στις 7 Οκτωβρίου ήταν μια τέτοια φρικτή ενέργεια, με ανυπολόγιστες συνέπειες για έναν ολόκληρο λαό που ακόμη συνεχίζονται, η χθεσινή μαζική πυροδότηση χιλιάδων βομβητών τσέπης (pagers) σε διάφορα σημεία στον Λίβανο, με 12 νεκρούς και τουλάχιστον 3000 τραυματίες ως τώρα, είναι κάτι πρωτάκουστο. Δεν είναι βέβαια ακόμη γνωστό ποιος κρύβεται πίσω από την ενέργεια αυτή. Τα μέσα ενημέρωσης (ακόμη και τα αμερικανικά) κάνουν λόγο για τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, και το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει επίσημη διάψευση ή διαμαρτυρία του κράτους αυτού φαίνεται να ενισχύει αυτή την άποψη.

     Γενικά οι κάθε είδους βομβιστικές επιθέσεις, όπου κι αν συμβαίνουν, αποτελούν τρομοκρατικές ενέργειες και ορθά ως τέτοιες χαρακτηρίζονται και καταδικάζονται. Η σκόπιμη, τυφλή και ανεξέλεγκτη πρόκληση πολυαρίθμων εκρήξεων σε αστικούς χώρους, όπου κυκλοφορούν ανυποψίαστοι πολίτες, γυναίκες και παιδιά, δίνει μια ιδιαίτερα αποκρουστική χροιά στο χτύπημα αυτό, που δεν έχει προηγούμενο. Όποιοι το σχεδίασαν και το εκτέλεσαν, είτε μεμονωμένα άτομα είτε κάποια υπηρεσία, σίγουρα μπορούν να δώσουν μαθήματα ακόμη και στον διάβολο. Τι άλλο θα δούμε ακόμη; Ο Θεός να μας ελεήσει όλους.