Σ’ έναν κόσμο όπου βλέπουμε να κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυροτέρου και να επιπλέουν οι πιο καπάτσοι και κάποιοι να αναρριχώνται πατώντας ακόμη και επί πτωμάτων, το διαφορετικό μας εκπλήσσει ευχάριστα. Έτσι, δεν μπορούμε να προσπεράσουμε την είδηση ότι στον Μαραθώνιο της Βοστώνης ένας αθλητής, ο Ατζάι Χαριντάσε, κατέρρευσε με κράμπες μερικές εκατοντάδες μέτρα πριν από τον τερματισμό. Οι επανειλημμένες προσπάθειές του να σταθεί στα πόδια του ήταν μάταιες. Δυο άλλοι αθλητές, οι Άαρον Μπεγκς και Ρόμπσον ντε Ολιβέιρα, που έτρεχαν κανονικά και επεδίωκαν να βελτιώσουν ο καθένας το δικό του ρεκόρ, σταμάτησαν, τον σήκωσαν, τον αγκάλιασαν και βαστάζοντάς τον τερμάτισαν και οι τρεις μαζί. Μια σκηνή ιδιαίτερα συγκινητική. Παραφράζοντας τον ύμνο της αγάπης του Αποστόλου Παύλου, θα λέγαμε: «Εάν κερδίσω όλα τα ρεκόρ του κόσμου, ‘ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι’». Οι δυο αθλητές απέδειξαν ότι έχουν την αγάπη αυτή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου