Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Σταχυολογήματα

Η επικαιρότητα δεν μας αφήνει εγκεφαλικά αργούς, έστω κι αν οι εξωτερικές θερμοκρασίες δεν ευνοούν την υψηλή διανόηση. Οι αφορμές δεν λείπουν: απεναντίας περισσεύουν κιόλας. Σταχυολογώ μερικές.
-     Στη Ζάκυνθο οκτώ άτομα, κυρίως αλλοδαποί, βρίσκονται ενώπιον εισαγγελέα για την κτηνώδη (και ζητώ συγγνώμη από τα τετράποδα) δολοφονία ενός Αμερικανού τουρίστα με γροθιές και κλωτσιές έξω από μπαρ. Ανεξάρτητα από λεπτομέρειες (π.χ. αν είχαν καταναλώσει αλκοόλ και πόσο, και οι μεν και ο δε), κάνω τη σκέψη ότι μετά από τέτοια εγκλήματα (που ευτυχώς δεν είναι συχνά) ίσως θα έπρεπε οι δράστες να εκδίδονται αυτοδίκαια στην πατρίδα του θύματος για περαιτέρω αντιμετώπιση. Και ό,τι ήθελε προκύψει.
-     Η Κύπρος αρχίζει έρευνα για υδρογονάνθρακες στο θαλάσσιο οικόπεδο που της ανήκει, και η Τουρκία σπεύδει να κάνει αισθητή την παρουσία της και να εκδηλώσει με κάθε τρόπο τα… αισθήματα αγάπης και συμπαράστασής της προς την γείτονα νησιωτική χώρα. Οι ΗΠΑ έχουν αεροπλανοφόρο στην περιοχή, κι αυτό κάτι σηματοδοτεί. Ελπίζω, σε αντίθεση με άλλες ανάλογες περιπτώσεις, η παρουσία αυτή να έχει αποτρεπτικό και όχι ενθαρρυντικό ρόλο απέναντι στο σουλτανάτο της Άγκυρας.
-      Ας πάμε κάπου μακριά. Στη Σρι Λάνκα (πρώην Κεϋλάνη για τους παλιότερους) το ναυτικό ρυμούλκησε με επιτυχία έναν ελέφαντα που βρέθηκε να κολυμπάει απεγνωσμένα σε απόσταση 10 μιλίων (16 χιλιόμετρα) από την ακτή, έχοντας παρασυρθεί από τα κύματα ενώ έβρεχε τα ποδαράκια του στην παραλία. Πάντως τα κατάφεραν καλύτερα από έναν ναυτικό στον Καναδά που σκοτώθηκε προ ημερών, κατά λάθος βέβαια, από μια φάλαινα την οποία μόλις είχε απεγκλωβίσει από δίχτυα στα οποία είχε μπλεχτεί.
-      Επιστροφή στα καθ’ ημάς, και σας προτρέπω να διαβάσετε τον χθεσινό Φαληρέα, για να διασκεδάσετε αφενός και να ενημερωθείτε αφετέρου, μελετώντας το βιογραφικό του υπουργού δημόσιας τάξης. Αντιγράφω τη σχετική παράγραφο: «Συμμετείχε σε αντιστασιακή οργάνωση πριν την είσοδό του στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1971. Στη διάρκεια της δικτατορίας και τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν έπραξε αυτό που όφειλε σαν δημοκρατικός πολίτης. Τα θέματα αυτά τα γνωρίζουν δημοκρατικοί συνάδελφοι και φίλοι του». Αφήνοντας ασχολίαστα όλα τα άλλα, αναρωτιέμαι πόση σημασία θα έδινε κανείς στο βιογραφικό π.χ. κάποιου γιατρού που κάτω από τον τίτλο "Επιστημονικό έργο" θα έγραφε φαρδιά-πλατιά: "έπραξα όσα όφειλα σαν καταξιωμένος επιστήμονας, και ρωτήστε τους καταξιωμένους φίλους μου γι’ αυτό". Κατευθείαν για Νόμπελ θα πήγαινε. Εμείς απλώς τον κάναμε υπουργό: αυτό μπορούσαμε.

1 σχόλιο:

Απόστολο είπε...

Για την πρώτη αντιμετώπιση, συμφωνώ. Για την Κύπρο, ευτυχώς έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. "Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη" για να αφήσουν την Τουρκία ανεξέλεγκτη. Εμάς, μας έχουν δεμένους ήδη. Δεν ξέρω αν πάνε τον ελέφαντα τώρα για ψυχοθεραπεία! Και για τον υπουργό, πολύ σωστά. Τόσο μπορούσανε τόσο κάνανε.