Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Μπαλώματα και τσόντες

Αυτή την ελληνική πατέντα τη γνωρίζαμε από χρόνια, και νομίζω ότι κακώς μέχρι τώρα δεν της δώσαμε την προσοχή που αξίζει. Ο λόγος για το κοινοβουλευτικό ‘έθιμο’ να προσαρτούμε άσχετες τροπολογίες σε βολικά νομοθετήματα (δηλ. όπου τύχει). Με πιο πρόσφατο παράδειγμα το μπόλιασμα τροπολογίας για τη φορολόγηση γονικών παροχών και δωρεών σε νόμο για τα δάση της Αττικής. Η πλούσια ελληνική γλώσσα διαθέτει ποικιλία ευστόχων χαρακτηρισμών για την πρακτική αυτή. Έτσι ο όρος ‘μπάλωμα’ αποδίδει την προχειρότητα τέτοιων ντροπολογιών, ενώ η ‘τσόντα’ παραπέμπει ευθέως στην κινηματογραφική έννοια του (συνήθως ακαταλλήλου για όλους, και όχι μόνο για ανηλίκους) περιεχομένου τους.

1 σχόλιο:

ΦΩΤΗΣ είπε...

Ευτυχώς , Αντώνη μου , που έχομε στον κοινωνικό μας βίο , συχνά – πυκνά , διάφορα τέτοια «μπαλώματα και τσόντες» και διασώζεται έτσι η ταυτότητά μας : το αδύναμο και εμπαθές της ύπαρξής μας . Είτε σε επίπεδο εθνικό , είτε σε βάση πνευματική αποπειραθείς να την ερευνήσεις . Σκέψου ,λοιπόν ,να ήμασταν σε όλα ‘’ατσαλάκωτοι και πουριτανοί(καθαροί)’’ . Τι ισχύ θα είχε τότε ο λόγος του Αγίου μας Γρηγορίου Παλαμά περί «συναμφότερου» ;