Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Μαργαρίτες

Αυτές τις μέρες ακούω στο αυτοκίνητο μια παλαιότερη ηχογράφηση παραδοσιακών ασμάτων από τις ‘Δυνάμεις του Αιγαίου’. Ωραίες εκτελέσεις, αλλά κάπου πιάνει το αυτί μου το ακόλουθο δίστιχο: 
«ΑπΕφάσισα, πουλί μου,
απΕφάσισε κι εσύ».

     Τι να προτιμήσουμε άραγε; Την χρονική αύξηση στον αόριστο του πρώτου στίχου (γραμματικώς μεν ορθή, αταίριαστη όμως για δημώδη ποίηση) ή την λανθασμένη διατήρησή της και στην προστακτική του δευτέρου; Διαλέγετε και παίρνετε.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Πρώτη βουτιά


Ο καιρός ακολουθεί πιστά τις προβλέψεις της ΕΜΥ, και ο μεσημβρινός ήλιος δεν ζηλεύει τίποτε από καλοκαίρι. Λίγος νοτιάς που ανασαλεύει τη θάλασσα δεν χαλάει τη διαύγεια του νερού. Σμαραγδένιο κρύσταλλο να το βλέπεις. Κρίμα να πάει χαμένη η ευκαιρία. Έχοντας βέβαια κατά νουν ότι η θερμοκρασία του νερού δεν θα έχει καμία σχέση με εκείνη της ατμόσφαιρας, αποτολμώ την κατάδυση. Το πρώτο πεντάλεπτο είναι κάπως... πολικό σε αίσθηση. Σιγά σιγά όμως νιώθω τη σκουριά του χειμώνα να φεύγει από πάνω μου, και η παγωνιά αντικαθίσταται από μια ζωντάνια και μια διάθεση για κίνηση. Όλη η παραλία στη διάθεσή μου. Το ένα πενηντάρι ακολουθεί το άλλο, για να δοκιμάσουμε και όλα τα στυλ κολύμβησης. Το νερό είναι πια ανεκτό, και μόνο ο ήλιος που χτυπάει αλύπητα στο κεφάλι με αναγκάζει να περιορισθώ στα δέκα λεπτά, όπως μας δίδασκαν μικρούς. Καλή αρχή! 

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Παραγραφή

Η αθάνατη ελληνική δημόσια διοίκηση δεν παύει να μας ξαφνιάζει, συνήθως προς την κατεύθυνση της κώφωσης (αυτό που λέμε λαϊκά "Μας κούφανες") ή της αλωπεκίας ("Μας καράφλιασες"). Πρόσφατο δείγμα περιλαμβάνει η παρακάτω επιστολή αναγνώστη της Καθημερινής, που την παραθέτω προς γνώσιν, αν όχι προς τέρψιν.

     Mια κυρία προχθές μου είπε ότι παρέλαβε ένα γράμμα από την Tροχαία, που την ειδοποιούσε ότι της είχε επιβληθεί ένα πρόστιμο A ευρώ γιατί είχε σταθμεύσει παράνομα στην οδό B, πριν από 11 χρόνια! H κυρία νόμισε ότι πρόκειται για κακόγουστο αστείο. Eξάλλου πώς ήταν δυνατόν, ύστερα από 11 ολόκληρα χρόνια, να θυμάται εάν είχε παρκάρει κάπου νόμιμα ή παράνομα. Διαμαρτυρήθηκε λοιπόν στους αρμόδιους, που όμως την πληροφόρησαν ότι το αδίκημα της παράνομης στάθμευσης παραγράφεται μόνο μετά από 20 χρόνια! Kαι θεωρώ φυσιολογικό να παραγράφονται τα οποιαδήποτε αδικήματα μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, αν μη τι άλλο για να ξεκαθαρίζουν τα αρχεία της Δικαιοσύνης.
     Aλλά θα πρέπει η παραγραφή αυτή να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του αδικήματος. Δηλαδή, άλλος ο χρόνος παραγραφής για ένα απλό πταίσμα και άλλος για μια κλοπή, ή ένα έγκλημα, ή μια ανθρωποκτονία. Kαι εάν η παραγραφή μιας απλής παράνομης στάθμευσης είναι 20ετής, τότε μήπως η παραγραφή μιας ληστείας θα πρέπει να είναι 100ετής; Eπίσης ένα αδίκημα, όσο σοβαρό ή επιπόλαιο και να είναι αυτό, εφόσον «συνεχίζεται» ακόμα, είναι λογικό να μην υπάρχει οποιαδήποτε παραγραφή του. Tελικά, μετά τις παραπάνω σκέψεις, θυμήθηκα την περίπτωση παρανομίας του κ. Tσοχατζόπουλου για την οποία, από τα MME πληροφορηθήκαμε, ότι υπάρχει περίπτωση παραγραφής της. Aν είναι ποτέ δυνατόν κάτι τέτοιο! Πολύ μάλλον, που το αδίκημα της δωροληψίας του συνεχίζεται έως και σήμερα, αφού γίνονται αγοραπωλησίες με τα προϊόντα της παράνομης πράξης του. Oι υπεύθυνοι τι λένε; Mήπως θα έπρεπε να μας ενημερώσουν σχετικά;
     Nικος Δυοβουνιωτης - Πολιτικός μηχανικός - Kηφισιά

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Προληπτικές ποινές

Ο Π. Μπουκάλας (‘Βάλτε τώρα που γυρίζει’, Καθημερινή) κάνει την ακόλουθη πρόταση, που δεν τη βρίσκω και άσχημη ως ιδέα, μια και μου θυμίζει τη στάμνα του Χότζα, για την οποία έγραψα ξανά εδώ. Άλλο τώρα ότι στην εφαρμογή ίσως συναντήσει πρακτικές δυσκολίες, καθώς μπορεί να μην υπάρχουν πολλοί... εθελοντές υποψήφιοι.
     "Όλοι όσοι πρόκειται να διατελέσουν υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς υπουργείων και διοικητές δημοσίων επιχειρήσεων θα τιμωρούνται προκαταβολικώς και προληπτικώς με διετή φυλάκιση (μη μετατρέψιμη) και με τετραετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Αν έως το τέλος της θητείας τους σταθούν φρόνιμοι, η τιμωρία τους θα αίρεται. Αν όχι, θα δεκαπλασιάζεται αυτομάτως και δεν θα έχουν δικαίωμα ενστάσεων, εφέσεων κτλ., αφού, σίγουροι για την τιμή τους, θα το έχουν αποποιηθεί εκ προοιμίου. Και βεβαίως θα δημεύεται η προσωπική και η οικογενειακή περιουσία τους, μέχρι τρίτου βαθμού συγγενείας. Οπως θα δημεύεται και με το πρώτο «πόθεν έσχες» όπου δεν θα δηλώνουν με κάθε ειλικρίνεια το πόθεν τους. Δεκτόν; Ή θα χρειαστούμε ομογενείς του εξωτερικού για να στελεχώνουμε τις κυβερνήσεις μας;"

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Αλεκτορομαχίες

Δεν υπάρχει σχεδόν δελτίο ειδήσεων στο οποίο να μην ακούσουμε κάποιον του ΠΑΣΟΚ να επιχειρηματολογεί για το πώς το κόμμα του θέλει την τηλεμαχία (ελληνιστί debate) ενώ η ΝΔ την αποφεύγει ‘όπως ο διάβολος το λιβάνι’ (έτσι το άκουσα σήμερα), και στη συνέχεια μια δήλωση κάποιου της ΝΔ να υποστηρίζει τα ακριβώς αντίθετα. Έτσι που πάμε, στις 7 Μαΐου θα έχουμε ή ακυβερνησία ή ‘αντιβασιλεία’ πιθανώς Γερμανικής κατασκευής και προέλευσης, ενώ τα δυο κόμματα θα συνεχίζουν να τσακώνονται με πάθος για τους κανόνες της τηλεοπτικής μονομαχίας τους.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Από δυο χωριά

Όταν παρεπιδημούσα στην Αλβιόνα, ένα καλοκαίρι η τοπική μας εκκλησία είχε προσωρινό ιερέα έναν παλαιό γνωστό μου από τη Θεσσαλονίκη κληρικό. Μετά από 1-2 εβδομάδες τον ρώτησα πώς έβλεπε την εκεί ελληνική κοινότητα, και μου απάντησε: «Έχει όλες τις αρετές και όλα τα ελαττώματα ενός ελληνικού χωριού».
     Θυμήθηκα τη ρήση του ακούγοντας όσα διαδραματίσθηκαν πρόσφατα σε γενική συνέλευση ιδιοκτητών παραθεριστικού οικισμού, όπου μια φατρία αμφισβητεί το διοικητικό συμβούλιο και τα πεπραγμένα του, και οι δυο πλευρές έχουν κάνει τους ενοίκους άνω κάτω καθώς δεν έχουν καμία διάθεση συνεννόησης, με αποτέλεσμα να μη λαμβάνονται αποφάσεις, να μη λειτουργεί τίποτε, να μη γίνονται απαραίτητα έργα, να μη πληρώνονται κοινόχρηστα, και ούτω καθεξής.
     Με παραδείγματα όπως τα παραπάνω, μου γεννάται αβίαστα το ερώτημα αν στις 7 του επερχομένου Μαΐου η Ελλάδα θα διαθέτει αξιόμαχη κυβέρνηση, με συνεργασία παρατάξεων που να μπορούν να συνεννοούνται μεταξύ τους. Μη σπεύσετε να απαντήσετε. Σκεφθήτε μόνο πόσο καλά πήγε η Ελλάδα με τις κυβερνήσεις των ‘καθαρών εντολών’ που είχε την τελευταία δεκαετία.  

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Ομορφιά

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψει κανείς μακριά για να χαρεί το "πρωτόκτιστον κάλλος". 







'Σχολάσατε, και γνώτε ότι εγώ ειμι ο Θεός'

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Σκλαβιά

Ανοίγοντας προχθές το ραδιόφωνο έπεσα πάνω σ’ ένα ποιητικά μάλλον ευτελές άσμα, που επανελάμβανε σε περιπαθές ύφος το ρεφρέν «Σκλάβος σου για πάντα». Δυστυχώς είχα χάσει τα σχόλια που ενδεχομένως προηγήθηκαν, κι έτσι έμεινα με την απορία αν η έμμετρη υπόσχεση απευθυνόταν προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή κάποιον άλλο από τους πολλούς πιστωτές μας.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Ο φταίχτης

Σκέψη της ημέρας: Τις μέρες που όλα μας φταίνε, πριν αρχίσουμε να πετούμε πέτρες προς κάθε κατεύθυνση, ας ρίχνουμε πρώτα μια ματιά στον εαυτό μας...

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Αναστάσιμα

'Στην αναστάσιμη χαρά
φυτρώνουν μέσα μας φτερά
κι αντάμα ξεκινάμε
για κάποιες χώρες μακρινές
που κάποιες γνώριμες φωνές
μας προσκαλούν να πάμε.'

Μερικοί άνθρωποι έτυχαν της ιδιαίτερης πρόσκλησης να φύγουν για τις ‘μακρινές χώρες’ μέσα στην αναστάσιμη χαρά. Προχθές, τη νύχτα του Πάσχα, εξεδήμησε ο σεβαστός καθηγητής Στέργιος Σάκκος [ολόκληρη η εξόδιος ακολουθία ΕΔΩ]. Σήμερα αποχαιρετίσαμε, και πάλι με τις θριαμβικές καταβασίες του Αγ. Ιωάννη του Δαμασκηνού, τον συνηλικιώτη μας Λουκά, που αναχώρησε κι αυτός για τον ίδιο προορισμό. Καλή Ανάσταση και στους δύο.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Εις Ευτρόπιον

Βλέποντας τον ‘ωραίο’ πρώην υπουργό με το γνωστό αλαζονικό ύφος να περνάει τις πόρτες του Κορυδαλλού, έφερα στο νου μου τον Χρυσόστομο Ιωάννη και την περίφημη ελεγεία του για την τύχη του καταχθόνιου συγκλητικού ευνούχου Ευτροπίου, που ταιριάζει απόλυτα και στην παρούσα περίσταση: 
 
«Αεί μεν, μάλιστα δε νυν εύκαιρον ειπείν· ματαιότης ματαιοτήτων και πάντα ματαιότης. Πού νυν η λαμπρά της υπατείας περιβολή; Πού οι κρότοι και οι χοροί και αι θαλίαι και αι πανηγύρεις; που ο της πόλεως θόρυβος και αι εν ιπποδρομίαις ευφημίαι και των θεατών αι κολακείαι; Πάντα ταύτα οίχεται· και άνεμος πνεύσας αθρόον τα μεν φύλλα κατέβαλε, γυμνόν δε ημίν το δένδρον έδειξε... πού νυν οι πεπλασμένοι φίλοι; Πού τα συμπόσια και τα δείπνα; Πού ο των παρασίτων εσμός και ο δι’ όλης ημέρας εκχεόμενος άκρατος, και αι ποικίλαι των μαγείρων τέχναι, και οι της δυναστείας θεραπευταί, οι πάντα προς χάριν ποιούντες και λέγοντες; Άνθη ην εαρινά, και παρελθόντος του έαρος, άπαντα κατεμαράνθη· σκιά ην και παρέδραμε· καπνός ην και διελύθη· πομφόλυγες ήσαν και διερράγησαν· αράχνη ην και διεσπάσθη...»
 
Δεν προσπαθώ να το μεταφράσω, διότι θα το αδικήσω. Μόνο, εν όψει εκλογών, αναλογίζομαι ότι κυκλοφορούν αρκετοί επίδοξοι Ευτρόπιοι που θα άξιζε να διαβάσουν τις παραπάνω γραμμές, ώστε να μην επιδιώξουν την ίδια πορεία και να μην έχουν την ίδια κατάληξη. 
 
Σημ. Ολόκληρος ο λόγος του Χρυσοστόμου από την Ελληνική Πατρολογία ΕΔΩ.

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Υπόσχεση






‘Ισχύσατε, χείρες ανειμέναι και γόνατα παραλελυμένα’
‘Γνώσεσθε ότι εγώ ειμι Κύριος, εν τω ανοίξαι με τους τάφους υμών 
του αναγαγείν εκ των τάφων τόν λαόν μου...
Ελάλησα και ποιήσω, λέγει Κύριος’
Χριστός ανέστη!

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Σταθερές αξίες

Πρόσφατο άρθρο της Όλγας Σελλά (Καθημερινή) με τίτλο ‘Δημόσιο συμφέρον’ τελειώνει με την ακόλουθη παράγραφο, που μου άρεσε και σας την προσφέρω:

Τι παραμένει σταθερό σ’ αυτή τη χώρα; Τι εξακολουθεί να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, την ανακούφιση του πολίτη δηλαδή; Οι πασχαλιές, τα ζουμπούλια, οι βιολέτες και οι γλυσίνες που θα στολίσουν και φέτος τους Επιτάφιους. Τα κόκκινα αυγά που θα βαφτούν και πάλι. Τα κουλουράκια που θα πλαστούν και θα μοσχομυρίσουν τις γειτονιές. Οι ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδας. Και τα αυτοσχέδια γλέντια με φίλους και συγγενείς στο τραπέζι της Λαμπρής. Είναι τα μόνα που δεν έχουν χάσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη τους στην ελληνική κοινωνία. Σε καμία έρευνα.’
 

Έχοντας γευτεί και φέτος την πλούσια υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδας, δεν μένει παρά να ευχηθούμε καλή Ανάσταση, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε όλους και στην πατρίδα μας.

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Κινητά πάθη

Είναι κάποιες κινήσεις που τις μετανιώνουμε μόλις τις κάνουμε. Τι μου ήρθε στα καλά καθούμενα να αλλάξω κινητό τηλέφωνο, ιδίως όταν το παλιό (μερικών ετών δηλαδή) δούλευε μια χαρά; Έψαξα το πράγμα, είδα ότι είχα και ‘επιδότηση’, δελεάστηκα και από την πολύ καλή κάμερα του νέου, το αποφάσισα και έδωσα κι άλλα τόσα. Καινούργιο κόσκινο, και λοιπόν; Αν και της ίδιας εταιρίας, σχεδόν τίποτε δεν είναι ίδιο με το προηγούμενο, οπότε άντε να διαβάσουμε ξανά το βιβλιαράκι με τα πολύ μικρά γράμματα και να αντιστοιχίσουμε τις οδηγίες στην συσκευή και τα μικροσκοπικά εξαρτήματα και σύμβολά της. Μάταιος κόπος. Πάντα κάτι θα προκύψει που θέλει καινούργια μελέτη και επιδιόρθωση. Η συσκευή συχνά συνδέεται στο διαδίκτυο κατά λάθος (χάρη στην οθόνη αφής), κάτι που θα φανεί στη χρέωση του προσεχούς λογαριασμού. Θα πρέπει να ακυρώσω τη συγκεκριμένη λειτουργία, που δεν την επιθυμώ ιδιαίτερα. Εξάλλου, πάνω στη χαρά μου πήρα πολλές και ωραίες φωτογραφίες, αλλά πώς να τις μεταφέρω στον υπολογιστή; Το παλιό καλώδιο USB δεν είναι συμβατό με το νέο τηλέφωνο. Αγόρασα καινούργιο, αλλά ο υπολογιστής δεν αναγνωρίζει τη συσκευή. Βρίσκω στο διαδίκτυο το λογισμικό που συνιστά ο κατασκευαστής, αλλά αυτό για κάποιο λόγο δεν επιθυμεί να εγκατασταθεί στον υπολογιστή. Και έπεται συνέχεια. Αν στη συσκευασία του τηλεφώνου έγραφε ‘Κουτί της Πανδώρας’ (ή Ασκός του Αιόλου), τουλάχιστον θα είχα μια προειδοποίηση. Καλά να πάθω, μεγαλοβδομαδιάτικα.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Κυριακή αργία

Διαβάζω στο χθεσινό ΒΗΜΑ ότι εμπορικοί σύλλογοι και άλλοι φορείς ζητούν να επιτραπεί να ανοίγουν τα εμπορικά καταστήματα και τις Κυριακές, για να ξεπεράσουν την κρίση. Για να το καταλάβω δηλαδή, ξαφνικά θα ‘σταυρώσουν’ πελάτες τις Κυριακές εκεί που τις υπόλοιπες μέρες τους ψάχνουν με το δίκαννο; Ακόμη και σε καθαρά κοσμικό πεδίο, νόμιζα ότι η εβδομαδιαία ανάπαυση από την εργασία (άλλοτε εξαήμερη, πιο πρόσφατα πενθήμερη) αποτελούσε ‘μια ακόμη κατάκτηση’ των εργαζομένων, που πολύ εύκολα φαίνεται να πετιέται στον Καιάδα μαζί με όλες τις άλλες. Έτσι το αίτημα των επιχειρήσεων απλώς θα αποτελέσει αφορμή για εκμετάλλευση των εργαζομένων, με πολύ αμφίβολο τελικό αποτέλεσμα. Εκτός αυτού όμως, η αργία της Κυριακής έχει για τον Χριστιανικό κόσμο θρησκευτικό νόημα και περιεχόμενο καθώς η μέρα θεωρείται αφιερωμένη στο Θεό. Αλλά τι λέω τώρα; Όταν η χώρα συστηματικά πάει κατά διαβόλου, εδώ θα κολλήσουμε;

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

‘Θεράπευσον σεαυτόν’

«Γιατρέ μου, τι κάνεις;» Συνηθισμένη προσφώνηση μεταξύ συναδέλφων κάθε ειδικότητας στον κοινό χώρο εργασίας μας. Συνηθισμένος επαγγελματικός τίτλος που μας απονέμουν καθημερινά οι άρρωστοί μας. Για να τον αποκτήσουμε διαβάσαμε όχι λίγες χιλιάδες σελίδες, ξοδέψαμε αναρίθμητες ώρες σε εργαστήρια, εξωτερικά ιατρεία και κλινικές, εντός και εκτός Ελλάδος, συχνά θυσιάζοντας εξωσχολικά ενδιαφέροντα και ασχολίες διασκεδαστικές. Συχνά σκεφτόμαστε και λέμε, με κάποια δόση αυταρέσκειας, ότι την ιδιότητα του γιατρού δεν τη χάνεις ποτέ (‘Once a doctor, always a doctor’, λένε οι αγγλόφωνοι), και σίγουρα δεν την αποποιείσαι εκούσια. Και όμως, πώς μου ήρθε τις προάλλες και απάντησα σε συνάδελφο που με προσφώνησε όπως συνήθως: «Σου περνάει ποτέ η σκέψη ότι καλύτερα να σου έλειπε ο τίτλος αυτός;» «Πολλές φορές!» μου απάντησε, και μου έδωσε μια στάλα ανακούφιση, καθώς συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι ο μόνος που κάποτε νιώθει την ψυχική πίεση αυτής της τόσο περιζήτητης εργασίας να ξεπερνάει κάποια όρια αντοχής. Καιρός για ένα διάλειμμα. Και εις το επανιδείν.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Τροπολογία

Ελληνικό πολιτικό επινόημα ευρέος φάσματος και με απεριόριστες ενδείξεις εφαρμογής, για στοχευμένες ευνοϊκές παρεμβάσεις υπέρ συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων, επαγγελματικών ομάδων ή και μεμονωμένων προσώπων, προς άγραν ψήφων ή εξευμενισμόν δυσμενώς διακειμένων οπαδών.  Όπου ακούς 'τροπολογία', ψάξε να βρεις ποιος ωφελείται απ' αυτήν. Δείγμα της προχειρότητας με την οποία πολλές φορές καταρτίζονται οι νόμοι, αλλά και της έλλειψης πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή τους ακόμη κι όταν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση ("Ναι μεν, αλλά..."). Ένας από τους λόγους που το ελληνικό νομοθετικό σύστημα μοιάζει με την παράγκα του Καραγκιόζη, που κοσμείται με κάθε λογής μπαλώματα και 'τσόντες', αφού οι τροπολογίες μπορούν να προσαρτώνται σε κάθε είδους νομοθετήματα, ασχέτως περιεχομένου. Κατά το κοινώς λεγόμενο, "Καλημέρα, Γιάννη!"--"Κουκιά σπέρνω". 

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Πρωταπριλιά

Με δεδομένη τη γενική δυσπιστία που επικρατεί στην κοινωνία μας και την όχι αδικαιολόγητη πεποίθηση πως όσα ακούμε από τα Μέσα και τους ποικίλους πολιτικούς και άλλους φορείς πόρρω απέχουν από την αλήθεια, ίσως θα πρέπει να αντιστραφεί η παραδοσιακή σημασία της σημερινής μέρας και να καθιερωθεί ως ημέρα του μη-ψεύδους. Έτσι και η στήλη αυτή επαναλαμβάνει μιαν αλήθεια που παρουσιάσθηκε πρόσφατα σαν σλόγκαν σε κάποιο κανάλι: 
Δώστε σ’ έναν άνθρωπο ένα όπλο, και μπορεί να ληστεύει τράπεζες.
Δώστε σ’ έναν άνθρωπο μια τράπεζα, και μπορεί να ληστεύει τον κόσμο.